Eğer bana evet dersen, baştan aşağıya mutluluk olurum. Bırakırım şairliği… Şairlik zaten mutsuz adam işi. Senden âlâ şiir mi var?

''Aşkı seçemezsin, o seni seçer.'' Dilini bilmediğim bir ülkede gibiyim. Su gibi, Son vapur saati gibi. İçimin nasıl yandığını anlatamıyorum. Sen benimle bir kahve içmeden gideceksin, Ve dünya olduğu gibi dönmeye devam edecek. Öyle mi? Seni içimden söküp atmaya çalıştım. Ama yapamadım. Kalbimi kazdıkça altından hep kara sevdam çıktı. Seni buldum. Ben senin gözlerinde hayatı öğrendim. Benden gitme diye, içime döküldüm. Yeniden sana doğdum… Nasıl anlatsam bilemiyorum. İçim içime sığmıyor. O deli dolu kişi ben değilim sanki. Dışarısı buz gibi. Lapa lapa kar var. Benim içim yanıyor. Eksi kırk derece soğuk suda bile yüzerim, inan ki. Suç benim değil ki...Şiir kokuyordu bakışların. Yazmamak gözlerine ihanet olurdu. Hani derler ya, ömründe bir kez çıkar karşına. Öylesin işte, ilksin, sonsun...Sonsuzsun bende. Ben seni gözlerim kapalıyken bile bulurum. Sende bana ait olan bir şey var. Sen gelene kadar, ben bir kalbim olduğunu bile unutmuşum. Huzurum, soluklandığım evim, her şey paramparça. Eğer bana evet dersen baştan aşağıya mutluluk olurum. Bırakırım şairliği… Şairlik zaten mutsuz adam işi. Senden âlâ şiir mi var? Senin yüzünden âlâ...Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp, addedenlerden değildim. Benim için sevmek, bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti. Eğer bana evet dersen, baba olurum. Baba olur, eve ekmek getiririm. Ben seni kana kana sevmek istiyorum. Saniyeleri biriktirip, koskoca bir ömür yapacağım. Benden geçemeyeceksin...Sana söz veriyorum. Başından geçenlere rağmen, mutlu sonla biten bir masal olalım isterdim. Büyük denizlere açıl demiyorum...Lakin bir kez açılmışsan, tufandan korkma. (Kara Sevda 3)