เข้าสู่รูปนามที่แท้จริง นำปฏิบัติ - คอร์สอานาปานสติ วัดบุปผาราม (6-9 ก.ค. 66 4/14)

คอร์สอานาปานสติ วันที่ 6-9 ก.ค. 66 ณ วัดบุปผาราม กทม. โดย พระกิตติวิมลเมธี (พระอาจารย์สุชีพ สุธมฺโม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดบุปผารามวรวิหารเติมปัญญาเพื่อให้เต็มรอบ ถ้าไม่เติมมีแต่สมาธิกับสติ เหมือนมีด้ายกับเข็มแต่ไม่มีวิธีการเย็บ เย็บไม่เป็น บางทีสติสมาธิเยอะมากแต่ไม่มีปัญญาก็เดินไม่ได้การเติมปัญญาก็มาจากการฟังให้เข้าใจ พอเป็นความเข้าใจที่อยู่บนความตั้งมั่นก็เกิดความเด็ดขาดเมื่อยามมีสภาวะ พอเจอสภาวะก็รู้ว่าควรทำอย่างไรตัวรู้แต่เดิมก็เป็นธรรมชาติอยู่แล้วแต่ไม่มีสติ เพราะตัวรู้เป็นไปตามธรรมชาติถูกห่อหุ้มด้วยอวิชชาและโมหะ การที่จะทะลุสิ่งที่หุ้มห่ออยู่ต้องอาศัยสติสัมปชัญญะ ขัดเกลาเข้าไป เพื่อให้ผู้รู้เป็นธรรมชาติอย่างอิสระด้วยสติ สามารถทำด้วยเทคนิคทำสมาธิของพระพุทธเจ้า ที่ทำขึ้นมาเป็นสติปัฏฐานโดยอาศัยกายและใจนี้ ตัวสติตัวรู้จะต้องตรงต่อรูปนามกายใจนี้ รูปคือกายอันประกอบด้วยธาตุ4 ไม่มีชื่อเรียก เรารู้ด้วยตัวรู้อันเป็นภายในตัวนี้ว่ามันเป็นสภาวะธรรมที่ปรากฏอยู่โดยตัวรู้เป็นผู้ประจักษ์ด้วยตัวรู้เอง และดูอาการ สมมติเรียกว่ากาย(เป็นกอง) ว่ารูป(ย่อยยับ) รูปกาย(กองแห่งความย่อยยับ) เมื่อให้ตัวรู้รู้กายนี้ มันรู้ตรงไปที่กายนี้โดยทะลุผ่านไปหมดเข้าสู่กายที่บริสุทธิ์คือเป็นกายจริงๆ ถ้าให้ตัวรู้ที่เป็นอิสระแล้วรู้กายทั้งกายโอกาสพลาดมี พระพุทธเจ้าจึงให้รู้กายในกาย คือ รู้กายหนึ่งในหมู่กายนี้ รู้ตัวรู้ตรงต่อกายนั้นอย่างมั่นคงต่อเนื่องบ่อยๆ จะบ่มเป็นความตั้งมั่น ความตั้งมั่นที่เกิดจะทำให้ตัวรู้อยู่กับสติและสมาธิ เมื่อสติกับสมาธิมีกำลังขึ้นแล้ว ตัวรู้เริ่มเป็นธรรมชาติแล้ว ให้ตัวรู้ดูความจริงของกายของใจ ตอนแรกรู้กายรู้ใจนี้ จนตัวรู้เป็นอิสระ แล้วดูกายดูใจนี้ เพื่อดูความเป็นจริงของกายของใจ รู้ความปรากฏของกายของใจ เรียกว่า รู้อยู่เห็นอยู่มีสติสมาธิ มีตัวรู้ที่เป็นอิสระแล้ว ต้องฝึกใช้ปัญญาด้วยการดูให้เห็นความเป็นจริง เมื่อใดที่เห็นความจริงว่าตาไม่เที่ยง ความไม่รู้ก็ดับ ความรู้คือวิชชาก็เกิดขึ้น ไม่ปรุงแต่ง การดูต้องทำให้เกิดธรรมคู่ คือสภาวะรู้กับตัวที่ถูกรู้สงบกายให้ตัวรู้ตั้งขึ้นที่นิมิตมีอุเบกขาเป็นฐาน วางนิ่งรู้ เริ่มเดินปัญญาด้วยการดูสิ่งที่ปรากฏว่ามันไม่เที่ยง ในขณะที่รู้อยู่ที่นิมิต สภาวะใดที่ปรากฏดูให้เห็นตามความเป็นจริงว่ามันไม่เที่ยง ในที่สุดการดูทั้งหมดจะเข้าสู่รูปไม่เที่ยง เวทนาไม่เที่ยงการเปลื้องจิตคือให้ผู้รู้เป็นอิสระอย่างแท้จริง เปลื้องผู้รู้ออกจากการกำหนด เป็นผู้รู้ที่เป็นธรรมชาติ ขัดเกลาตัวที่เกาะกุมจิตออกไป ตัวรู้ที่ถูกกำหนดอยู่ก็ออกไปด้วย กลายเป็นตัวรู้ที่เป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ อย่างมีสติสัมปชัญญะที่สมบูรณ์ก็จะเห็นความปรากฏของสภาพธรรม เห็นจริงว่าไม่เที่ยง เกิดความเบื่อหน่าย สำรอกความกำหนัดยินดี ความปรารถนาออกไป เห็นความดับของมัน แล้วสลัดคืนความยินดีความไม่ยินดีทั้งหมดออกไปรู้ตอนที่เป็นมรรคผลคือรู้ตัวเดิม เราไม่ได้สร้างขึ้นมา รู้เมื่อออกมาจากท้องแม่จะถูกห้อมล้อมด้วยอวิชชาโมหะก่อให้เกิดเป็นอุปาทาน เป็นภพเป็นชาติขึ้นมา ให้ตัวรู้เป็นอิสระอย่างเป็นธรรมชาติด้วยวิธีการที่พระพุทธเจ้าสอน ตัวรู้ที่ตรงเข้าสู่กายในกาย คือกลไกที่ออกจากความเป็นเรา การรู้ลมที่เป็นอานาปานสติคือการที่จะทำให้ผู้รู้เป็นอิสระจากความเป็นเรา จากการถูกแทรกแซงจากเราเมื่อตัวรู้มีลมเป็นวิหาร จะหยุดนิวรณ์ได้ทันที นิวรณ์เป็นบริวารของอวิชชา มาด้วยความไม่รู้ธรรมคู่ รู้เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่ง ตัวที่ถูกรู้เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่ง#อานาปานสติ #สติปัฏฐาน #ปฏิบัติธรรม #สมาธิ #สมาธิภาวนา #นั่งสมาธิ #วิปัสสนา #วิปัสสนากรรมฐาน #ปัญญา #ธรรมะในชีวิตประจำวัน #ธรรมะ #พระธรรมเทศนา #พุทธศาสนา #คำสอน