 Εν μεγάλη Eλληνική αποικία 200 π.X.| Το πιο επίκαιρο ποίημα του Καβάφη; | #ελληνικήλογοτεχνία |#ποίηση

Το ποίημα «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ.» αποτελεί ένα από τα πιο διαχρονικά και ειρωνικά σχόλια για την πολιτική, τις μεταρρυθμίσεις και την ανθρώπινη φύση.Μέσα από την εικόνα μιας παρακμάζουσας ελληνικής αποικίας, ο Καβάφης σατιρίζει τους λεγόμενους «Αναμορφωτές» , δηλαδή εκείνους που υπόσχονται ριζικές αλλαγές, αλλά συχνά αποδομούν τα πάντα χωρίς μέτρο.--Εν μεγάλη Eλληνική αποικία 200 π.X.Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Aποικίαδεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρόςνα φέρουμε Πολιτικό Aναμορφωτή.Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολίαείναι που κάμνουνε μια ιστορίαμεγάλη κάθε πράγμα οι Aναμορφωταίαυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέδεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι,για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·η κατοχή σας είν’ επισφαλής:η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Aποικίες.Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,κι από την άλληνα την συναφή,κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τί να γίνει;σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,να δούμε τι απομένει πια, μετάτόση δεινότητα χειρουργική.—Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Aποικία.Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.--#Καβάφης #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Ποίηση #Ανάλυση #Cavafy #GreekLiterature #Φιλοσοφία #Σάτιρα #Λογοτεχνία -- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!