ค่าของเธอเท่าไก่ตัวเดียว | Case Study ปี 46

: คุณแม่ของผู้ส่งเคสมาจากเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ เกิดท่ามกลางค่านิยมที่ว่ามีลูกผู้หญิงไม่มีประโยชน์ เลี้ยงไปก็เปลือง โตแล้วต้องแต่งงานไปใช้นามสกุลคนอื่น พ่อแม่ของแม่รู้สึกว่าลูกผู้หญิงมีค่าสู้ไก่ตัวเมียตัวเดียวไม่ได้ เพราะไก่ยังออกไข่กินได้ แม่จึงถูกทิ้งตั้งแต่แรกเกิด ยกให้ใครก็ได้ที่อยากได้ลูกหญิง แลกแค่ไก่ตัวเมีย ๑ ตัวก็ได้ มีครอบครัวหนึ่ง (แม่เลี้ยง) มาขอไปเลี้ยง ตั้งใจจะให้แต่งงานกับลูกชายตัวเองเมื่อโต คุณแม่จึงมาอยู่กับครอบครัวแม่เลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ แม่เลี้ยงเลี้ยงคุณแม่ในฐานะลูกเลี้ยงเหมือนคนรับใช้ ดุมาก คุณแม่ต้องช่วยทำงานทุกอย่างตั้งแต่ ๔ ขวบ เลี้ยงน้อง ซักผ้าอ้อม บางครั้งพลัดตกบ่อน้ำจมน้ำจนพุงกลาง โชคดีมีผู้ใหญ่ช่วยทัน แต่แม่เลี้ยงก็ไม่สงสาร ให้ทำ งานเช่นเดิม อายุ ๗ ขวบต้องตื่นดึกมาหุงข้าว เตรียมอาหารให้ผู้ใหญ่กิน เคยถูกหม้อข้าวต้มร้อนๆ หกราดตัวทั้งแถบ ผิวหนังหลุดติดเสื้อผ้า ปัจจุบันเป็นแผลเป็น ป่วยเป็นเดือนหายแล้วต้องทำงานตามปกติ เมื่อเตรียมอาหารให้ผู้ใหญ่แล้วถึงจะได้กิน สมัยก่อนใช้ตะเกียบ คีบกับข้าวใหม่ไม่ได้จะถูกแม่เลี้ยงฟาด ต้องกินกับข้าวค้างคืน บางครั้งพ่อเลี้ยงสงสารคีบของดีให้ แม่เลี้ยงก็ตวาดด่าพ่อเลี้ยง บางทีได้กินเพียงข้าวต้มราดน้ำเกลือ หรือข้าวต้มกับก้อนกรวดใส่เกลือ ต้องไปท้องไร่ ท้องนากับป่า ตัดฟืน ขึ้นภูเขาถอนหญ้า เข้าป่าเจอหมาป่าตัวใหญ่ดุร้าย แต่รอดมาได้ บางครั้งตกหลุมงูพิษ แต่ก็มีคนช่วยชีวิตขึ้นมาได้ ทำอะไรไม่ถูกใจแม่เลี้ยง เช่น ล้างชามทำแตก ๑ ใบ ถูกฟาดด้วยด้ามตะหลิว ปลูกมันไม่ถูกวิธีถูกด้ามจอบฟาด แม่เลี้ยงลำเอียง รักลูกตัวเอง ใช้คุณแม่ทำงานหนักสารพัด เสื้อผ้าต้องใส่ของคนอื่นที่ปะแล้วปะอีก เวลานอนให้ นอนปลายเท้า ตัวงอเป็นกุ้ง ชีวิตลำบากมากจนเคยคิดฆ่าตัวตายหลายครั้งแต่กลัวความลำบากและกลัวบาป แม้แม่เลี้ยงจะดุ แต่คุณแม่ได้แต่บ่นในใจ ไม่เคยเถียง ไม่เคยเกลียด คิดว่าเขาก็คงรักบ้างเพราะเลี้ยงมา ๑ ปี เวลาถูกตีก็ให้ตีจนพอใจ บางครั้งนับครั้งไม่ได้ ร้องไห้ยังไม่ทันแห้งต้องเรียกแม่เลี้ยงถามงานต่อ กลัวถูกตีหนักขึ้นถ้าเหมือน งอน อายุ ๑๘ ปี ครอบครัวแม่เลี้ยงย้ายจากเมืองจีนมาเมืองไทยขึ้นสัมเภาลำสุดท้าย คุณแม่ย้ายตามมาด้วย แม่เลี้ยงจับแต่งงานกับลูกชายที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก ทั้งที่ลูกชายมีคนชอบพออยู่แล้ว มาอยู่เมืองไทย แม่เลี้ยงเปิดร้านค้า คุณแม่ต้องช่วยค้าขาย หัดพูดไทย หากพูดไม่ได้จะถูกตี ถูกต่อย ลูกของแม่เลี้ยงจะคอยจับผิด ฟ้องแม่เลี้ยงทันที ช่วงแรกในเมืองไทยชีวิตยังลำบาก ถูกใช้ งานหนักเหมือนเดิม หมุนทั้งวันไม่ได้นั่ง คนซื้อของประจำถามว่าเลี้ยงลูกสะใภ้หรือขี้ข้า บอกแม่เลี้ยงว่าอย่าลำเอียงมาก เดี๋ยวอายุสั้น เป็นจริง แม่เลี้ยงอายุสั้น มาอยู่ไทย ๑ ปี คลอดลูกใหม่ได้ ๒-๓ วัน เสียชีวิตตอนอายุ ๔๑ ปี เมื่อแม่เลี้ยงเสีย ชีวิต คุณแม่ชีวิตดีขึ้น ไม่โดนดุด่า แม่เลี้ยงก็คือคุณย่าของผู้ส่งเคส คุณแม่ใช้ชีวิตกับคุณพ่อ มีลูก ๗ คน เสียชีวิต ๓ เหลือ ๔ คน ๔ คนที่เหลือมาวัดพระธรรมกายหมด ๒ คนเป็นผู้ นำบุญ สร้างบารมีเต็มที่ คำถาม: - : - คุณย่า (แม่เลี้ยง) ตายแล้วไปไหน? - ทำไมคุณแม่ของลูกจึงมีชีวิตในวัยเยาว์ที่ลำบากมาก เป็นเพราะทำกรรมอะไรมา? - คุณแม่เคยเป็นคู่กรรมกับคุณย่าหรือไม่? - ทำไมคุณพ่อของคุณแม่ (ตาของผู้ส่งเคส) ถึงไม่ต้องการแม่ ทิ้งตั้งแต่แบเบาะ ยกให้คนที่เอาไก่ตัวเมียมาแลก? - มีวิธีแก้ไขอย่างไรบ้างให้ชีวิตของคุณแม่ไม่ต้องตกทุกข์ได้ยากในวัยเยาว์เช่นนี้อีก และสามารถสร้างบารมีได้สะดวกสบายตั้งแต่เยาว์วัย? - ในอดีตน้องสาวผู้ส่งเคสทำกรรมอะไรมา จึงทำให้มีสุขภาพไม่แข็งแรงและเป็นไซนัสอักเสบ? spotify : คลิกที่นี่ Apple podcast : คลิกที่นี่ Youtube : กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube