επ.13 - Μείνε να φύγω... φύγε να μείνω.

Στο σημερινό επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα» σε παίρνω μαζί μου στην κατασκήνωση του 1987 – εκεί όπου πήγα για μια εβδομάδα διακοπές και κατέληξα να κάνω πιο πολλές διαπραγματεύσεις κι από τη Βουλή.Ένα ταξίδι που ξεκινάει με έναν “φυσιολογικό” χαιρετισμό σε κάποιον που μου είχε διαλύσει την ψυχή, μια συζήτηση που ανοίγει πληγές, έναν αλφα-άλφα που κλαίει, έναν εγωισμό που πάει διακοπές, και μια C που δεν ξέρει αν πρέπει να μείνει… ή να το βάλει στα πόδια.Μαζί τους, μια Νίνα που θέλει να είναι το logo της κατασκήνωσης, φίλοι που χαίρονται που μένω, 8.000 δραχμές που φεύγουν πριν καταλάβω τι έγινε, και εκείνη η παράξενη ηρεμία που νιώθεις όταν σε αγαπάνε λάθος αλλά σε αγγίζουν σωστά.Μια εβδομάδα ήλιος, γέλια, κουβέντες, disco parties και ένα αγόρι που δεν ξέρει τι θέλει — αλλά ξέρει τι χάνει.Αν έχεις ζήσει έστω μία φορά το «μείνε – να φύγω / φύγε – να μείνω», θα νιώσεις σπίτι σου.