Er komt vast wel iets ... #170

Terug van heel even weg, geen script en wel willen plaatsten op de vaste tijd. Myra heeft het in haar belletje over lichaamlijk ongemak en dat er vast wel iets komt. Meebewegen op wat zich aandient zegt zij. Eigenlijk is dat in de hele aflevering wel een rode draad. De verhalen van Susan, collega miMakker waar ik in #166 al een introductie van heb gemaakt, krijgt hier nu een vervolg. Dat het lastig is als je hersenen gaan haperen maakt bijvoorbeeld dat humor niet altijd begrepen wordt. Of dat nu bij dementie, autisme of Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) is. En laat humor nu net het thema dit jaar zijn voor de ontmoetingsdag van gecertificeerde miMakkers en hun opleider de stichting miMakkus. Hoe ga je om met verschillen. Twee voorbeelden uit de praktijk over een Duits sprekende medebewoner en over personeel van kleur. Niet voor alles is er een simpele oplossing altijd voor handen... maar samen er over praten en verder kijken en denken helpt. Dank aan Satu uit het boek van Jeanet Kleine Schaars - Lunenberg, 'Omarm dementie', die helder vertelt wat delen voor haar betekend. Kortom; er komt weer van alles langs.