Erbain- İsmet Özel/ 1984-George Orwell/ Çığlık- Bertolt Brecht

Dünya farkında, sen değilsin Kim var karşımda? Bu sen değilsin Nasıl göründüğünü söyle bana Hep aynı mısın? Gel bana sor Duydun mu hiç kaybolan hayalleri? Gördün mü yanındaki insanın artık gelmeyeceğini? Hissettin mi? Yıkılan yuvaların, Sonu gelmez yolların, Yaşanmamış yılların hatrını bana sor… İçimin göğüne ağsam diyorum Yoruldum kelime hamallığından Derler ki, zaman her şeyi iyi edermiş Zamanla her şey unutulur, gidermiş, Bir de bana sor... O gözyaşları, Kahkahalar, bugün hala canımı yakar Mutluluğu bilirsin Mutsuzluğu bana sor... Sen gel geceleri bir de bana sor Çok zor Bir de başladığı gibi yaklaşıyor son Rüyalarını bir kenara koy Uyandığında çünkü, hiç dönüşü yok Çekilen acılar dayanılmaz olunca, duyulmaz artık hiçbir çığlık Çığlıklar da yaz yağmuru gibi yağar Batırır beni akşamın seli Döner dururum, bir rüzgar yeri Tanıyamıyorum artık ben beni Kaçtıklarımı bana sor Gelmemeyi sen anlat Gidememeyi bana sor... Bana sor artık Beni kurtarma....Konuştur Beni yaz geceleri patlayan sağanaklara bağışla Güzü sevdalılara sor Ama bana kalırsa, Bir çocuğun yaz teri gibidir Kurur geçer gider.... Kendimi yediğim yılları da bana sor, var mı hevesim? Sen gel geceleri bir de bana sor Özlemek, inan yaşamaktan daha zor