Erbain- İsmet Özel/ Yankının Kemikleri- Samuel Beckett/ Uyuyan Adam II- Georges Perec/ Prova-Ferhan Aydıngöz

Çamın iğne yaprakları hareketli Baktım denize: Güneşle kaplı Ama yorgun gibi geldi bana Sanki o yiterken uzakta, Karanlığı karşılamaya kararlı Bütün renklerimi siliyor dışarıdaki yağmur Bütün kurnazlığımı siliyor dışarıdaki yağmur Ay, söyle bana Kalbimi sana gönderebilir miyim? Burada seninle birlikte parlayabilir mi? Güçlüydün Ama kanıta ihtiyaç duyuyordun Bu kaskatı dünya Bir bulanıklaşır, Bir netleşirdi uykunun içinde Bir zamanlar herkes evdeydi 10 yaşındaydın Ve herkes evdeydi Annen yemek yapar, Baban televizyon izlerdi Kardeşlerin bir şeylerle uğraşırdı Ama herkes evdeydi Çocukluk yatağından uzanıp büyüdüğünü, Ve kendi evine sahip olduğunu hayal ederdin Büyümeyi isteyip dururdun ''Herkesin evde olmasının verdiği huzuru'' unuturdun Şimdi 20lerindesin Geriye dönmeyi istiyorsun Kardeşlerin ve sen farklı yerlere taşındınız Annen, baban yaşlandı Onların beyazlayan saçlarını fark edip, Tüm bu zamanın nereye akıp gittiğini fark ediyorsun Bir daha tamamen birlikte yaşayacağınız bir zaman dilimi olmayacak Artık kardeşin bir öteki odada değil Başka yerlerdesiniz Her gün birlikte yaptığınız kahvaltı sofraları olmayacak Her gün görüşmeyeceksiniz bile Her gün birlikte yaptığınız kahvaltılar olmayacak Herkesin evde olduğu günleri özlüyorum Ama geri dönemem Buradayım Yüz yıl oldu Önümden geçen yol tıkandı Çevremdeki bahçeler daraldı, içimde yaşayan insanlar azaldı Yalnızlaştım Yalnızsın Ve kimseyi tanımıyorsun Kimseyi tanımıyorsun Ve yalnızsın Hiç dinlemeden duyuyor Hiç bakmadan görüyorsun Bir gölge olmayı, Ve insanlara sanki hepsi birer taşmış gibi bakmayı öğreniyorsun Yürüyorsun Tüm anlar birbiriyle eşdeğerde Tüm mekanlar birbirine benziyor Hiç acele etmiyor, hiç şaşırmıyorsun. Aç değilsin Hiç esnemiyorsun Kahkahalarla gülmüyorsun hiç Uykun yok Uyumuyorsun Ama uyku artık gelmeyecek Uyanık değilsin Ve hiç uyanmayacaksın Ölü değilsin Ve ölüm bile seni kurtaramayacak Artık ulaşılmaz, Du­ru Ve saydam değilsin Korkuyorsun Bekliyorsun Ama bil ki, başına gelen hiçbir şey, seni üzmek için gelmedi Sana bir şeyler öğretmek için geldi Kötü insanların hiçbiri, canını acıtmak için girmedi hayatına İyiyi kötüden ayır diye girdi Hepsi yanlışı, doğruyu görmen içindi Hani çiçekler vardır Sanarsın, hep tomurcuk kalacaklar Oysa, gün gelir, inanamadığın bir hızla, pırıl pırıl açıverirler ya, İşte öyle birdenbire geliverir yaşamının anlamı Bir insanı koşullar oluşturmaz Koşullar sadece senin kim olduğunu ortaya koyar Üzülmek yerine öğren Kötülük yerine iyiliği seç Kendin için kazan kendini Kimse sana inanmıyor Sen kendine inanmak zorundasın Çünkü tek varlığın kendinsin Hiçbir savaş ya da bir cinayet, silahla başlamaz Fikirle başlar Konuş Ve razı olma daha azına