Erik Ağacının Altında- Berrin Taş

Bir kent neyi anlatır? Kanat çırpışlarıyla gelir, bilmediğin bir yaşama doğarsın Kuytularda kimsesizliğin tarihi yazılır Kim bilir, Hangi sancının kıyısında çağırır seni toprak... Kimi kentler, meyveleri anımsatır Çocukluk anılarımla gelir, Üzüm bağları, Kayısı ağaçları, Mayhoş elmalar arasında, dedemin sevecen yüzü Kimi kentler, Depremlerle kazınır evrene... Yer sarsılıyor, Tutunacak ne bir dal, Ne kaçacak bir başka gezegen uyandı... Dağ taş uyandı Ayağını bastığın toprak, konuşuyor dalgalarla Çığlıklar sustu Sessizlik, Derin, Ağır, Sessizlik korkunç Sessizlik gebe Hapishaneler örter kimi kentleri Gökyüzü, demir halkalarla güneşi parçalar Ağır ağır kanar bulutlarda yağmur damlası Kepçelerle, Tarihin belleğine çizilen bir fotoğrafa dönüşür Bir sancı, Güneşe, Aya, Toprağa yayılmış, Aşkı yitirdik yağmurun alnında... Damla damla yaşama biriken ezgilerle avunuyorum Sessizliğin dili yok, Beklemek, umarsız bir çığlığın susmasını dilemektir Dileyişlerin sokağa açılan penceresi yok Üzünçlerimi biriktirdim.... Yas tutacağım türkülerle, Şiirlerle, Bedenimle yas tutacağım Ötelerde, Bir başka gökyüzü... Bereketli yağmurlara gebe