Ermiş- Halil Cibran

Konuşanlar var Konuşup, bilmeden ve öngörmeden kendilerinin de kavrayamadığı bir hakikati ortaya çıkaranlar Bir de, hakikati içlerinde taşıyıp da, kelimelere dökmeyenler var Bana sessizliği ver ki, bilinmezliklerine dalayım gecenin... Sen körsün, bense sağır ve dilsiz; o halde elini ver ki, birbirimizin farkına varalım... Şikayet edersen, O şeye büyüteç tutarsın. Daha fazla ve büyük oranda yaşamaya başlarsın Şükredersen, O şeye mıknatıs tutarsın Hızlı ve mucizevi şekilde, daha iyisini yaşamaya başlarsın Kaçarsan, O şeye kendini düğümlersin En umulmadık yerlerdeki anlarda, yüzleşmek zorunda kalırsın İzin verirsen, O şeyi serbest bırakırsın Şaşırtıcı şekilde ya hayatından çekilir, Ya da çözümlenir Neye direnç gösterirsen, Onu hayatında başrole oturtursun Neyi akışına bırakırsan, Onu hayatından sorunsuzca gönderirsin Bu yüzden hayatta Sessiz ve sakin bir izleyici olmayı öğrenmek gerek Bilmiyor musun ki, ruhun hayallerde aşamadığı mesafeden başka hiçbir mesafe yoktur? Ve ruh bu mesafeyi aşacağı zaman, O ruhta bir ritme dönüşür Tıpkı karın altında yatan tohumlar gibi hayaller kurar yüreğimiz Aç gözlerini iyice bak, bütün şekillerde kendini göreceksin. Ve kulaklarını açıp dikkatle dinle, bütün seslerde kendi sesini duyacaksın. Ama sırtını Güneş'e dönersen, Göreceğin tek şey, gölgen olur Yaşamın özüne ulaştığında, Her şeyde güzellik bulursun Hatta güzelliği görmezden gelen gözlerde bile Sedef, ancak denizin görüşüyle inci olur. Ve kömür, zamanın görüşüyle elmas olur Ne söylediğime inanmanı, Ne de yaptığıma güvenmeni isteyeceğim senden... Çünkü sözlerim, senin öz düşüncelerinin yankısından başka bir şey olmadığı gibi, Eylemlerim de, senin eylem arzunun yankısından başka bir şey değildir Hep böyle olmuştur ezelden beri Ayrılık vakti gelip çatıncaya kadar, sevgi kendi derinliklerini bilmez Neşeli olduğunda, kalbinizin derinliklerine bir bak Seni neşelendiren şey, aslında kederlendiren şeydir Kederli olduğunuzda tekrar bak kalbine Ve gör; Aslında seni mutlu eden şeydir, seni kederlendiren. Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa, Taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur. Ben hayata: “Ölümün sesini duymak isterdim,” dedim Ve hayat sesini biraz yükseltip bana: “İşte duyuyorsun ya,” dedi. Kim terk edebilir ki acısını pişmanlık duymaksızın? Çünkü kalmak demek: Donmak, kristalleşmek ve bir kaba dökülmek demek. Gecenin içinde yanan saatlere rağmen... Düşüncelerinle barış yapmaktan vazgeçtiğinde, Başlarsın konuşmaya İstek olmadığı zaman, hayat gerçekten karanlıktır Bilgi olmadığı zaman, her istek kördür İş olmadığı zaman her bilgi değersizdir Aşk olmadığı zaman, her çalışma anlamsızdır Sevdiğin zaman "Tanrı yüreğimde" değil, "Tanrı'nın yüreğindeyim" de Sanma aşkın rotasını çizebileceğini Çünkü aşk, senin rotanı çizer, seni buna layık bulursa eğer Unutma, Fesatlığa bir kalkandır alçakgönüllülük