Eski'den- Mert Akkaya

En sevdiğim yolculuklar, tren yolculuklarıydı Eski zamanlardaki gibi... Hani o demir rayların üstünde, Dumanı tüten dev demir yığınları vardı ya Görüp geçirmiş, yaşlı, ruhsuz canlılar İşte onları severdim Eskiden severdim hep, Seni de eskiden seviyorum artık Turnaları bilir misin? Bir gün gelirsen onlara sor beni Onlar sana anlatır benim yetim olduğumu Eskiden ne de güzeldi her şey Sevginin bile eskisi güzeldi Annem mesela Benim annem hala saklar babamın fotoğrafını O siyah beyaz, kenarları tırtıklı, hatıra fotoğrafı Annem siyah beyaz görmez ama, Babamın mavi gözlerini görür taranmış sarı saçlarını görür annem Eskidendi işte Eskiydi güzel olan her şey Sen ve ben Eskiydik ve güzeldik O yüzden eskiden severim seni ben Hatırlar mısın Dağları örten karlı günleri? Sen ve ben, liseli iki aşık Ellerim soğuktan buz kesmişti İlkbahar parmakların, eritiyordu buzdan ellerimi Ucu bucağı gözükmeyen kar tanelerinin arasında, bir yangın yeri gibiydim Çünkü ben, seni seviyordum Eskidendi sevdiğim şeyler Yenilerde ayrılık var hep, hüzün var Eskiden olsa, kilometrelerce uzağından yanardım Şimdi Yanıbaşımda, dünyalar kadar uzaksın Bizi eskiten de yenilerdi Kızgın dudakların yanağıma değerdi ya hani Dikilsem ayazın karşısına, dudaklarının izi hala sıcak olurdu Eskidendik biz, eskiden güzeldik Hatırladığım en yeni ise "seni sevmiyorum" demen Belki de eskiyi, yeni'den daha çok sevmem bundandır Ben adımı bilmem, yüzümü bilmem... Kaç yaşındayım bilmem, Seni bilirim ama kendimi bilmem, Eskiyi bilirim, yeniyi bilmem Yaşamayı unuturum, ama ben seni unutmam Sen beni yeni'den sevme istemem Ben seni eski'den severim Eskilerde severim