Eskiyen Kalp- Neşe Yaşın/ Adem - Bahadır Yenişehirlioğlu/ Siyah Beyaz- Cem Adrian/ Yaşlanıncaya Kadar- Hüseyin Peker/ Semerkant- Amin Maalouf

Eskiyen bir kalbi vardır her âşığın İçinde çiğnenmiş hayal Dalgın bir yaz ikindisi Geçip giderken tattığımızdır uzaktan içimize bakan Hatıra daha uzun hayattan Ben bir hiçim. Kimseyim, Her şeyim. Hem yerli, hem muhacir. Burada doğmayıp, Burada ölen. Gece kadar beyaz Gün kadar siyah. Gün batımı, şarap kırmızısı Bir kadeh rengindeydi Bu gece şehir siyah beyaz Saçlarında kar bembeyaz Bir adam geçiyor günün ufkundan Günün ve umudun o kırılgan çizgisinden Yürüyor kadın siyah beyaz Kalbinde aşk hep karbeyaz. Bir gözyaşı gözüktü gözlerinde düşmek üzere Gururla konuştu Ve gözyaşını sildi Ve söz, benim dudaklarımdan gitti Eski kayaların adını sordum Yaşamışız dediler Canım istedi, yoruldum Güneşler çizildi göğsüme Toprakları kalemle çizelim Ağaçlara uyku biçelim Bir kale yoksa bu kentte, bu güzellikten vazgeçelim Bu güzellik yüzünden, güzeşler çizildi göğsüme Sessiz bir deniz, Sönmüş bir fener, Batmış bir gemi gibi susuyor. Saatlerin geçici olduğunu bilmek bizi onların layıkıyla tadını tatmaktan, zevkine varmaktan men etmeyecek mi ? Bir bahçem var ki içinde dolaşıyorum Bir ağacım var ki, yemişini yiyorum Bir pencerem var ki, zaman zaman açıp önümdeki sokağı, yahut karşıdaki denizin manzarasını seyrediyorum Biliyordum ki, Siyah bir katil, katildi; beyaz bir katilse mutsuz biri. Ben, şayet yazılmamışsa, hiçbir yaprağın ağacından kopmayacağına inanırım. Şayet yazılmışsa, aşk ve sabır yan yana getirildiğinde, siyah ve beyaz kadar ayrıdır birbirinden Yıldız hücreler yarattım gelmeden önce Yok oluş mu? O benim işte: Mercan kayalıklarda yüzdüm Kanat çırptım, uçtum, aştım silikon vadisini Bir kuştum, Benden iyisi mi vardı bulut üstünde? Dalga sırtında, yürüyüşlerde ve gök dibinde Hepsi bu işte!