Skip to content
ESTRANGHERO HORROR STORIES episode artwork

Mar 22, 2026 20 min

ESTRANGHERO HORROR STORIES

from Pinoy Creepypasta Hosted by Sir Nebb and TAGM Marketing Solutions Inc.

ESTRANGHERO HORROR STORIES

Episode details come from the podcast's RSS feed.

Embed this episode

Ready to play

ESTRANGHERO HORROR STORIES

0:00 20:07
of matches

Transcript Auto-generated, may contain errors

Good evening mga kapasta. I'm Sivet. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things. I'm one of my favorite things.

Alos kamamatay lang ng nanay ng mister ko noon. Gusto raw niyang kausapin ang kaluluwa nito. Pinapasok niya sa bahay namin ng babaeng hindi namin parehong kilala. Ang sabi ng babae ay isa raw siyang psychic kaya naman eksperto siya sa mga ganoong usapin. Nagsindi siya ng tatlong kandila. Pagkatapos ay natahimik siya at umusal ng mga dasal. Maya-maya ay bigla na lang siyang nanginig. Pagkatapos ay nagsalita na siya. Naiyak ang asawa ko dahil kabosis na kabosis daw nito ang yumaon niyang nanay.

Ilang minuto rin silang nag-usap ng kaluluwa ko noon ng nanay niya. Pero ewan ko ba sir Nev, hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam ko noon. Natatakot at nalalamig ang buo kong katawan. Pero hindi ko magawang maniwala na ang kausap ng asawa ko ay ang kanyang nanay. Pagkatapos noon ay nagpaalam na sa amin yung babae. Bago siya umalis ay tinanong ko kung anong pangalan niya. Pero hindi siya sumagot. Nagmamadali na raw siya kaya kailangan na niyang umalis.

Simula ng araw na dumating yung babae ay nagulo na ang tahimik naming buhay mag-asawa. Sunod-sunod ang naging pagpaparandam sa amin ng mga espiritu. Napuno ng negatibong aura ang bahay namin. Nariyan ang nakakarinig kami ng mga boses na umiiyak. Nabalot din kami ng takot nang magpakita na talaga sa amin ang mga kaluluwa. May mga pagkakataon pa na nakita ni mister na may katabi akong natutulog. Isang babaeng nakasuot ng puting bestida habang tahimik na umiiyak.

Pati ang anak namin na noon ay dalawang taon pa lamang ay pinaglalaroan nila. Minsan ay nakikita na lang namin itong may kausap. Minsan naman ay bigla siyang pumapalahaw ng iyak at nangangatog sa takot habang may tinuturo sa kisame. Hindi na kami nakatiis. Tumawag na kami ng albularyo na maaaring makatulong sa amin. Ayon sa albularyo ay nagkalat daw ang mga masasamang espiritu sa aming bahay. Nagkaroon daw sila ng daan simula ng tawagin ng babae ang kaluluwa ng binan ko. Hindi rin daw maituturing na psychic ang babaeng yon dahil hindi nito nagawang isara ang lagusang dinaanan ng mga masasamang espiritu. Sa tingin din daw ng albularyo ay hindi nga totoong nanay ng asawa ko ang nakausap niya nung araw na yon.

Marahil daw nalayunin talaga nito ang magtawag at magpalabas ng masasamang espiritu doon sa bahay namin. Pero mabuti na lang at nawala rin ang mga yon, simula ng pausukan ng albularyo ang buong bahay namin. Sinamahan din namin yon ng dasal at pinabindisyonan ang buong bahay. Sa awa ng Diyos, Sir Nev, ay muling nagbalik ang payapa naming pamumuhay. Siniguro namin ng asawa ko na hindi na namin pauunlakan ang sino mang mag-aalok ng ganoong servisyo dahil hindi talaga natin malalaman kung ano ang magiging kapalit nun.

Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Itagawin nyo na lang ako sa pangalang Ricky, Tubong Balbalan Kalinga. Ang ibabahagi kong kwento sa inyo ay ang tunay na karanasan ng aking tsuhin na isang minero. Kinwento niya ito sa akin nung makatapos ako ng college at magsimula ng magtrabaho.

Pagod na pagod daw ang Tio Rominon dahil napasabak sila sa pagmimina. Umulan daw ng malakas kaya naman naging madulas ang daan pababa sa bundok. Hindi daw siya makauwi sa kanila dahil malayo ang bahay nila sa mismong lugar kung saan sila nagmimina. Usong-uso raw noon ang mga minerong nawawala. Sa katunayan ay kasalukuyan pa raw noon pinagahanap ng mga barangay ofisyal ang tatlong minerong bigla na lang nawala at hindi na umuwi sa kanika nilang bahay.

Basang-basa na raw siya sa ulan, kaya naman sumilong muna siya sa malaking puno. Makalipas ang halos kalahating oras, ay may isang lalaking napadaan doon. Lumapit daw ito sa kanya at tinanong kung bakit siya naroon ng ganoong oras. Agad naman daw sinabi ni Tio na hindi siya makauwi. Niyaya raw siya nito na doon na muna sa kanila magpalipas ng gabi dahil malapit lang doon ang bahay nila. Sumama raw siya sa hindi kilalang lalaki, kahit pa ni pangalan nito ay hindi pa niya na itatanong.

Nang makarating daw sila sa bahay nito, ay nagulat si tiyo dahil may mga nakakalat na kagamit ang pangmina sa gilid ng bahay. Hinayaan na lang daw ni tiyo dahil akala niya ay isang minero din yung lalaki. Dahil nga pagod na ang tiyo, matapos magpatuyo ay agad din siyang nakatulog. Nagising daw siya pasado alauna dahil sa tunog ng nakikis-kisang bakal. Bumangon siya at pinuntahan yung lugar kung saan niya naririnig yung ingay. Nagulat daw siya nang makita ang lalaki na may hawak na dalawang malalaking itak at parehong may bahid ito ng dugo.

Inahasa raw niya ang mga yon. Nang mapatingin daw siya sa mesa ay may nakita siyang putol na braso ng tao at ilan pang mga bahagi ng katawan. Sa takot daw ni Tio ay muli siyang pumasok sa kwarto. Binuksan daw niya ang pintana at maingat na tumalon mula roon. Nung makarating daw siya sa likuran ng bahay ay lalo siyang natakot. Naggalat daw ang mga dugoang damit. Meron ding napubulok na karne sa hindi kalayuan. Halos bumaliktad ang sigmura niya nang makita ang bangkay ng isang lalaki na pirapiraso ang katawan. Nakasabit yon sa may puno.

Tumakbo raw siya at sumuot sa kakahuyan. Nagtago raw siya sa may kuweba hanggang sa sumapit ang umaga. Noong lumiwanag ay tsaka pa lamang siya nakauwi sa bahay nila. Makalipas ang ilang araw, kasama ang mga barangay tanod ay hinanap yung bahay kung saan nakatira yung lalaking nakilala ni Tio. Kung saan din niya nakita yung mga putol-putol na katawan at bangkay. Pero Sir Nev, ginalugad na raw nila yung buong paligid. Kaso, wala silang nakitang bahay. Pinagtawanan pa raw si Tio. Baka raw nananaginip lang siya ng mga oras na yon.

But after that, two of them are not lost, and they're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. But they're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're not lost. They're lost.

Ako po si Kish. Nais ko sanang magbahagi ng aking tunay na kalanasan na naghatid ng matinding kilabot sa akin. Third year college ako nang mangyari ito. Pauwi na ako noon galing sa school. Ginabi ako ng uwi dahil may project pa akong tinapos. Habang naghihintay ako ng tricycle, umupo muna ako sa isang waiting shed kung saan ko nakitang nakaupo ang isang babae. Pagkaupo ko ay tumingin siya sa akin, tsaka siya ngumiti. Nginitian ko rin siya dahil feeling ko naman ay mabais siyang tao.

Maya maya ay bigla siyang nagsalita. Tinanong niya ako kung saan ako uuwi. Sinabi ko naman kung taga saan ako. Ang sabi niya ay sabay na lang daw kami sa isang tricycle. Dahil malapit lang doon sa amin ang uuwian niya. Pumayag naman ako Sir Nev dahil makakatipid ako sa pamasahe. Nung may dumaan na tricycle ay agad ko yung pinara. Sumakay ako sa loob at sumunod na sa akin yung babae. Bale umupo siya sa tabi ko. Magkadikit na magkadikit ang braso namin. Kaya naman ramdam ko ang lamig ng kanyang balat. Para siyang galing sa napakalamig na lugar.

Malapit na kami noon nang bigla niya akong pinulungan. Ang sabi niya ay, pumara daw ako sa mismong tapat ng sementeryo, sa mismong barangay namin. Kahit na nagtataka ako, ay agad ko naman siyang sinunod. Pumara ako nung nasa tapat na kami ng sementeryo. Nung ihinto ng driver ng sasakyan, dire diretsyong bumaba yung babae. Nihindi man lang siya nag-abot ng pamasahe. Nagulat ako nang bigla akong tanungin ng driver kung bakit daw hindi pa ako bumababa. Ang sabi ko ay, hindi naman talaga ako ang bababa, kundi yung kasama kong babae.

Pero nagtaka ako nang sabihin nung driver na wala naman daw akong kasamang sumakay. Simulat sa pool ay ako lang daw ang pasahero niya. Inuro ko yung babaeng naglalakad papunta sa sementeryo. Pero hindi naman ito nakita ng driver. Kinilabutan ako nang makita ko yung babae na biglang lumusot sa pader ng sementeryo. Maging si manong driver ay natakot nang ikwento ko yun sa kanya. Kaya naman bigla niyang pinaharurot yung tricycle. Hindi ko lubos akalain na yung estrangherong nakausap ko sa waiting shed ay isa na lamang palang multo.

Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nev Quero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta. Magandang araw Sir Nev, nais kong ibahagi ang karanasan namin ng kaibigan ko. Kung paano naging saksi kami sa malupit na kamatayan ng isang tao. Pauwi kami noon ng kaibigan ko galing sa trabaho. Dalawa lang kaming nakasakay sa jeep nun dahil medyo dis oras na ng gabi.

Maya maya ay may pumara. Isang lalaking nakasuot ng kulay abong sombrero. Umupo siya sa tabi ko. Sabay-sabay kaming bumaba malapit sa isang eskinita papunta sa boarding house namin. Bale, naunang naglakad sa amin yung lalaki. Mabilis siyang maglakad, kaya naman agad siyang nakalayo sa amin. Makalipas ang ilang minuto, ay may nakita kaming dalawang lalaki. Walang takip ang muka nila, kaya naman hanggang ngayon ay natatandaan ko pa rin ang itsura nila.

Naghulat na lang kami ng kaibigan ko nang bigla nilang pagbabarilin yung kawawang lalaki. Halos tad na rin nila yun ng bala sa buong katawan. Pagkatapos nun ay umalis na yung dalawang lalaki. Sumakay sila doon sa kulay puting kotse na bigla na lang dumating. Yun ang tanging pagkakataon Sir Nev na nakakita ako ng taong pinatay. Siguro habang buhay nang tatatak sa utak ko yung pangyayaring yun. Nanginginig ang buong katawan namin noon lalo na at yung bangkay na nakahandusay sa harap namin ay nakamulagat at nakatingin sa direksyon namin.

Minabuti namin ang kaibigan ko na tumakbo papalayo. Hindi kami humingi ng tulong sa polis o humingi ng saklolo sa kahit na kanino. Pinili namin na manahimik dahil baka madamay pa kami. Pasado alas 11 na nang makarating kami sa boarding house. Hindi muna kasi kami umuwi agad dahil minabuti naming magpalipas muna ng oras sa mini-stop.

Hindi ko alam Sir Nev kung dala ng sobrang takot namin ang naging dahilan kung kaya nagkaroon kami ng halusinasyon. Kasi pagpasok namin sa boarding house ay pareho kaming nagulat ng kaibigan ko. Dahil may nakita kaming lalaki na nakatayo sa mismong harapan ng kwarto namin. Sabay kaming napasigaw nang makilala namin kung sino yung lalaking yon. Walang iba Sir Nev kundi yung lalaking nakita naming pinatay.

But a few seconds ago, it was still a while. So, I thought we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that we were going to see that. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me because I'm going to tell you what happened to me. But I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me. I'm going to tell you what happened to me.

Hindi talaga namin kayang tumistigo. Humihingi na lang kami ng tawad doon sa napatay, pati na rin sa pamilya niya. Hindi po namin kayang ibigay ang justisya dahil natatakot po kami. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nevgero, happy listening po sa inyong lahat. Nguni po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta. Hello po sa inyong lahat. First time ko pong magpadala ng kwento sa inyong channel. Hindi ko intensyon na manakot, kundi nais ko lang magbahagi ng tunay kong karanasan. Nangyari ito nito lamang Marso, bago mag Semana Santa.

I got my name on Sam's name. I got my name on Sam's name. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it. I got my name on it.

Come on, I'm going to go on the other side of the world." I said to myself, while Sam was laughing because he was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a little girl. He was a girl.

Nung makarating kami ni Sam sa highway kung saan may crossing, ay bigla na lang may isa pang motosiklo na bumanga sa amin. Dinig na dinig ko yung kalabog at yung sigawan ng mga tao. Pagkatapos nun ay nakita ko na lang na nakahandusay na si Sam sa kalsada. Unti-unti nang nag-blurred yung paningin ko. Maya-maya ay muli kong nakita yung lalaki kanina. Pero sa pagkakataon yun ay hindi nakasayad yung paanya sa lupa. Hindi ko alam kung dahil lang ba sa aksidente kaya ganoon ang paningin ko. Pero ng mga oras na yun ay lumulutang yung lalaki papalapit kay Sam.

Hindi na siya nagsasalita o umaas ng parang baliyo. Basta seryoso lang siyang nakatitig kay Sam habang lumulutang papalapit sa kanya. Ewan ko kung anong pumasok sa isip ko ng mga oras na yon Sir Nev, pero pinilit kong tumayo. Hinila ko si Sam papalayo. Yun nga lang, talagang nilapitan pa rin kami ng lalaki.

At ginawa ko, tinulak ko yung lalaki at paulit-ulit akong nagdasal. Nakiusap din ako sa kanya na layuan na kami. Hindi ko na maalala ang mga sumunod na nangyari kasi nawalan na ako ng malay. Nagising na lang ako na nasa ospital na ako. Awa ng Diyos Sir Nev, pareho kaming nabuhay ni Sam. Hindi ko alam kung totoo ba yung sinabi ng lalaki na siya ang sundo at kukunin niya si Sam. Pero naniniwala ako Sir Nev na nagawa kong iliktas si Sam ng araw na yon.

Frequently asked questions

How long is this episode of Pinoy Creepypasta?

This episode is 20 minutes long.

When was this Pinoy Creepypasta episode published?

This episode was published on March 22, 2026.

Is there a transcript available for this episode?

Yes, a full transcript is available for this episode. You can read the complete transcript on the episode page.

Can I download this Pinoy Creepypasta episode?

Yes. Use the download control on the episode player to save the publisher-provided media file.