Ey Sevgilim, Ey Sultanım! (Hatice Sultan'a İtfafen)- Pargalı İbrahim

Ey her candaki gizli hazinem, her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım, Ey gönüllerdeki zahirim, suretlerdeki manam, Ey sevgilim, ey sultanım, Aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim. Harap olmuş yüreğim, kırılmış kanatlarım, uçarım enginlere. Gözlerim ağma, kulaklarım sağır, yolum sadece aşkadır. Aşk değil midir yağmuru yağdıran? Suyu buluta, bulutu suya dönüştüren, aşkla toprağı kavuşturan, tüm tohumların içine zerk olan, kendini açığa vuran? Toprağın deli gibi kaynaşması değil midir kavuşması aşıkların? Ey sevgilim, ey sultanım, Nasıl ki ben size sevdalıysam, su da toprağa sevdalıdır. Güneşin yakıcılığına aldırmaz, aşkla dönüşüne aldırmaz. Buharlaşıp gökyüzüne çıksa da tekrar bilir döneceği vakti. Sabırla bekler. Eser rüzgar, çakar şimşek, ağlar bulut, su kavuşur yine aşkına. Aşıkların kavuşmasına eşlik eder tüm kainat. Ey her candaki gizli hazinem, her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım, Ey gönüllerdeki zahirim, suretlerdeki manam, Ey sevgilim, ey sultanım, Güzelliğinin bağında boyu, servi çınarımdır benim Ona karşı akar gözyaşı pınarımdır benim Aşkımla gül gül biter onda laleler Gönlümün gül bahçesinde bir bahardır benim. Aşk aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim.