Ey Sevgilim, Ey Sultanım! (Hatice Sultan'a İthafen)- Pargalı İbrahim Paşa

Ey her candaki gizli hazinem, her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım, Ey gönüllerdeki zahirim, suretlerdeki manam, Ey sevgilim, ey sultanım! Aşk, aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim. Harap olmuş yüreğim...Kırılmış kanatlarım, uçarım enginlere. Gözlerim a'ma, kulaklarım sağır, yolum sadece aşkadır. Ey aşk yolu arkadaşları! Ey dostlar! Ağlayın, ağlayın. Yağmurlar gibi gözyaşı dökün! Dökün de güzeller, yeşilliklerde size de gönül alıcı güzel yüzlü dilber ihsan etsinler. O gözyaşlarımı görünce bana acıyacağı, teselli edeceği yerde gülmeye başladı. O güzel varlığın acılarımı görmemezlikten gelerek gülmesi, onun bana yakınlığının belirtisi, bir lütuf olarak göründü de, o lütuftan, doğu tarafı da batı tarafı da dirildi. Aşk değil midir yağmuru yağdıran? Suyu buluta, bulutu suya dönüştüren, aşkla toprağı kavuşturan, tüm tohumların içine zerk olan, kendini açığa vuran? Toprağın deli gibi kaynaşması değil midir kavuşması aşıkların? Ey sevgilim, ey sultanım! Nasıl ki ben size sevdalıysam, su da toprağa sevdalıdır. Güneşin yakıcılığına aldırmaz, aşkla dönüşüne aldırmaz. Buharlaşıp gökyüzüne çıksa da, tekrar bilir döneceği vakti. Sabırla bekler. Eser rüzgar, çakar şimşek, ağlar bulut, su kavuşur yine aşkına. Aşıkların kavuşmasına eşlik eder tüm kainat. Ey her candaki gizli hazinem! Her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım! Ey gönüllerdeki zahirim, suretlerdeki manam, Ey sevgilim, ey sultanım! Dedim ki: “İş böyle ise, onun cevri cana can bağışlar, dene de gör. Göreceksin ki, denediğin her şey bir defİnenin tılsımı gibidir.” Aşk aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim.