Eylül Yağmuru- İbrahim Sadri

Sen doğduğunda oğlum seksenbir yazıydı, Yani, olan olmuştu. Kuşlar çoktan uçmuştu göğümüzden, Mısır tarlaları ve buğdaylar Kavrulmuştu sıcaktan, Yani olan olmuştu. Duvarlarda yazılar solmuştu bir bir, Dayın, içerdeydi. Abin kahvede çay içerken vurulmuştu, Bir yaprak daha düşmüş, Bir şarkı daha susmuştu. Bulanıktı herşey, Televizyonda haberler, Sinemalarda filmler, Gazetelerde ölüm ilanları vardı. Boştu kitaplığımızın rafları, Bütün kitapları... Ve bütün yazıları kaldırmıştı annen. Kuşkuluydu, terliyordu konuşurken Ve ağlıyordu Bütün anneler gibi Sen doğduğunda oğlum Mevsim yazdı, hava sıcaktı. Susmuştuk, susulmuştu, Ekmek yine pahalı Ve aslanın ağzındaydı. Sen daha yoktun Bir sabah namazı vaktinde, Açtık ki radyoyu, marşlar çalmakta Adlar okunmakta Çanakkale türküleri söylenmekte Canlı yayındaydı radyomuz. Sonra günler geçti, Haftalar ve aylar, Mevsim değişti. Seksenin kışı zor oldu, Bir yandan acılara alışmak, Bir yandan beklemek seni...Bir yandan verilen kararları... Kesilen cezaları okumak gazetelerde.... Bir yandan annenin patik örmesi Ayağına giyesin diye. Sen daha yoktun... Hep tanıdıklar, hep bildikler Birer birer götürüldü Yüreğimizle beraber. Annen ve ben Kulağımız kapıda Bekledik ve bekledik Ha geldiler, ha gelecekler Ha geldiler, ha gelecekler Sen doğduğunda oğlum Seksenbir yazıydı, Yani olan olmuştu. Kuşlar çoktan uçmuştu göğümüzden, Mısır tarlaları ve buğdaylar Kavrulmuştu sıcaktan Hayat sürüyordu Sinemalar oynuyor Gazeteler çıkıyor Televizyonda komikler güldürüyordu Ve alışılıyordu oğlum Sonra sen vardın artık, gülüyordun Sen doğduğunda oğlum seksenbir yazıydı Adını koyduysak, Elbet bir hatırası vardı, Elbet bir hatırası vardı...