Facebook en ING overleven

De eerste misstand: de affaire Cambridge Analytica bij Facebook. De afgelopen weken kon de verontwaardiging niet groter zijn. Facebook bouwt een digitaal profiel van ons allen op en manipuleert je vervolgens door te bepalen waarop je stemt, wat je koopt, van wie je houdt, wat je verlangt en wat je wilt. De werkelijkheid ligt genuanceerder, maar voor de verontwaardiging moet je de misstand extreem framen. We waren zo boos dat vijftien duizend mensen interesse toonden in de Bye Bye Facebook actie van Arjen Lubach. De actie van Lubach werd een flop. Verbinden we daar consequenties aan? Nee. We blijven (vooralsnog) massaal liken, scrollen en vrienden maken op het sociale netwerk van Mark Z. Deze week bracht Telecompaper een onderzoekje naar buiten. In Januari had 73 procent van de Nederlanders Facebook op zijn telefoon. In april was dat 70 procent. Volgens Telecompaper kon niet gesproken worden van een significante daling. Ook het gebruik van Facebook liet geen daling zien. Het gemiddelde gebruik van de Facebook-app lag in april net als in januari op 25 dagen per maand. De tweede misstand betreft de schandalige voorgestelde loonsverhoging aan ING-topman Ralph Hamers. Die mensen in de top van de ING hebben niet begrepen wat er in de maatschappij speelt. Het personeel moest het met slechts 1,7 procent loonstijging doen; Hamers zou 50 procent meer gaan verdienen. Wat dachten ze wel, de zakkenvullers. Direct je relatie met de bank opzeggen, was het devies: een bank met zo weinig voelsprieten in de samenleving, moet kapot. Afgelopen week maakte ING zijn cijfers bekend. Over de eerste drie maanden kreeg de bank er 400 duizend klanten bij. Ook in Nederland groeide het klantenbestand. Hamers constateerde dat de commotie rond zijn salarisverhoging geen invloed op de klanten heeft gehad. Hij verklaarde: als je je echt concentreert op je passie - je klanten helpen en bedienen - kan je best wat commotie aan. De teleurgestelde Nederlander moet natuurlijk zelf weten dat hij alleen schreeuwt en geen actie onderneemt. Alleen ondermijnt dat gedrag zijn geloofwaardigheid. De volgende verontwaardiging, ik denk aan voedselveiligheid, luchtkwaliteit of pensioengelden, kun je dus gerust negeren. Praten is namelijk makkelijker dan poetsen, daar zou de teleurgestelde Nederlander nu eens verontwaardigd over moeten zijn.