Fadaei - Madar

Words: Fadaei Music: Mahdyar می‌گذری ساده مثل باد از کویر بغض کنی لبریز می‌شن چشمه‌ها از زمین مسافر سینه‌ت بودن قصه‌ها از قدیم من از تو قد کشیدم، اژدها از حریق مثل بارونی، نمی‌شی از ترانه جدا خوشبوتره عطر تنت از تمام گلا مشتی یادمون نرفته زحمتای شما سبزه چشات مثل جنگلای شمال گوشم پر بود، رد نمی‌شد هوا از افکارم زخمی بودم تو می‌شدی شبا پرستارم این بیتو قربونی می‌کنم زیر پاهات که همیشه دور بمونه بلا ازت مادر من اونم که ته خزونم قبله‌ی کل عالم تویی، کعبه بهونه‌س با تو شعر می‌شه تو آسمون پر کبوتر قشنگی انگار برگای پاییز تن زمونه‌س مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمی‌شه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو تنهایی پروانه رو دیده نور چراغ بوی محبوبه‌ی شب می‌ده کوچه‌ی ما وقتی دل آسمون می‌گرفت بعضی شبا سبابه‌ت رو می‌ذاشتی زیر گونه‌ی ماه بی تو نمی‌رسن حتی لحظه‌ها به فردا مقدسه سکوتی که هستش لای حرفات آب می‌شه تو نگاهت رد پای سرما رودخونه تو رگای دستت داره جریان تعریف نمی‌شی تو حتی با این‌همه مثال خاطره نگه می‌داره آینه از نگات مهم نی آینده تاریک باشه چقدر با تو روشنه همیشه فالی که دست ماست زیبایی مثل خزر بزرگ و بی‌کرانی مثل آسمونی که آبیه همه‌ش ما کف پاسگاه بودیم و تو پی سند منو ببخش اگه افتادم تو بازی غلط مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمی‌شه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو