Feyiz alabilen kim, feyiz alamayan kim? / 04.11.2014 / Kerem Önder

* İlim meclislerinde, sohbetlerde feyz alabilmek için sekinet (sükût) gerekir. Tefekkür için sakin, sessiz ortam gerekir. “Bir saatlik tefekkür, 60 senelik nafile ibadetten üstündür “(Hadis-i Şerif) * Sekineti kalbe indirmeliyiz. Günlük yaşamda, güncel hayatta sessiz kalıp düşünmeliyiz, tefekkür etmeliyiz. Allah’ın rızasını kazanabiliyor muyuz diye düşünmeliyiz. Sahabeler; sessiz, karanlık ortamlarda zikir çekip, Kur’an okutup, sessizce düşünüp olgunlaşıp, dikkatli olarak odaklanıp tefekkür ederlermiş. * İmanda değil fakat imanın nurunda artma ve eksilme olur. Sohbet dinledikçe bu nur artar. İnsanlar birer sebeptir, vesiledir. Feyzi veren Allah’tır. Bizim bir adım atmamız ile Allah bize on adım gelir ve nuru indirir kalbimize, feyz verir, muhabbet, aşk verir. Feyz alan insan rahat ve huzurlu hisseder. Tasavvuf yoluna giren kişi araçları amaç olarak görürse yanlış yola gider. Asıl amaç, kulluk vazifesidir, Allah‘ın rızasını kazanmaktır. Aşk ve muhabbet araçtır, vesiledir. * “O inananların imanlarını kat kat artırmak için kalplerine huzur ve güven indirendir. Göklerin ve yerlerin orduları Allah’ındır. Allah hakkıyla bilendir. Hüküm ve hikmet sahibidir.” (Fetih 3)