ՖիլմON | Я ничего не хочу делать

Հարազատներիցս մեկը հաճախ է կրկնում, որ ոչինչ չանելը ծանր գործ է, ես էլ մտքումս ավելացնում՝ այո, բայց երբեմն էլ հաճելի։ Եթե հաշվեինք, թե քանի անգամ ենք մեր կյանքում ասել՝ ես ոչինչ չեմ ուզում անել, հաստատ մեծ թիվ կստացվեր, իսկ, եթե հաշվեինք, թե ասելուց հետո քանի անգամ իսկապես ոչինչ չենք արել, հաստատ փոքր թիվ կունենայինք, և դա մեր վախերի, որոշ պարտականությունների, ապրելու համար վաստակելու, հասարակության մեջ մեր դիրքը պահելու և էլի լիքը կարևոր բաների պատճառով կամ էլ շնորհիվ:  Բարձր վարձատրությամբ աշխատանք, հարազատ քաղաք․ աղջիկն ամեն ինչ թողնում է ու գնում  ինչ-որ մի հրաշալի գյուղ, ընթացքում պարզում է, որ ինքն ուղղակի գոյատևել է և որ հաճախ պետք է փոխել ճանապարհի ուղղությունը, հետ գնալ, թեքվել աջ ու ձախ, մի քիչ շրջադարձ կատարել, գուցե մեծ թափով առաջ գնալ, բայց շեղվել, թեկուզ չնչին, բայց շեղվել, որ ավելի խաղաղ ու հանգիստ կյանքով կարողանանք ապրել։