Fragment #7 uit het luisterboek Stilgeboren

Als een baby stilgeboren wordt, stopt alles.Niet alleen voor de ouders, maar ook voor de mensen om hen heen.Er is verdriet, rouw, stilte – en vaak ook ongemak.Wat zeg je wel? Wat juist niet?Sommige goedbedoelde woorden komen pijnlijk binnen.En voor je het weet denkt iemand: "Laat maar..."Niet omdat het ze niets doet, maar omdat ze niet weten hóé.Ik wil dat doorbreken.Het is mijn missie om stilgeboorte uit de taboesfeer te halen.Zodat we wél woorden vinden.Zodat we wél durven blijven staan naast iemand die een kindje moet missen.We moeten hierover kunnen praten.Ouders, grootouders, vrienden, collega’s, zorgverleners – allemaal.Echt praten. Zonder oordeel. Zonder angst om het verkeerd te doen.Daarom schreef ik Stilgeboren.Een boek over het verlies van mijn zoontjes Tom en Tim.Over wat het met mij deed. Over wat het vraagt – van jezelf, en van de mensen om je heen.Ik schreef het voor hen. Maar ook voor jou.Voor iedereen die zoekt naar woorden, naar herkenning, naar houvast.Het is een boek dat raakt, troost en inzicht geeft.En het is er ook als luisterboek, voor als lezen even te veel is.Ben je benieuwd?Je vindt Stilgeboren – het boek én het luisterboek – via:👉 desireevannieuwenhoven.nl/boek-over-stilgeboorte