Frida Kahlo- Rauda Jamis/ Siyah Kuğu 1- Beyza Aksoy/ Dokuza Kadar On- Özdemir Asaf/ Umutsuzlar Parkı-Edip Cansever/ Sessiz Arka Bahçeler- Gülten Akın

Harika bir gece. Bıktım ama. Rol yapmaktan bıktım. Bütün gece sahte gülücüklerle dolaşmaktan, Her şey yolundaymış gibi rol yapmaktan bıktım. Hiçbir şey yolunda değil. Nasıl yapıyorum bilmiyorum ama, destek verdiğim herkes sonunda ya bana ihanet ediyor, ya da beni üzüyor. Bana yalan söylediklerine üzülmedim. Bir daha asla güvenemeyeceğime üzüldüm… Sakatlığım ve acılarımdan daha önemli davalar olduğuna bir kez daha inanmak istedim. Acılarımın yanında hiçbir şey ifade etmediği, solda sıfır kaldığı, soylu davalar... Ama hiçbir şeyden hiçbir şeye geçen zaman sıfırdır. Sevgi değiştirirdi. Acı değiştirirdi. Değer verdiğin bir insanın değiştiğini görmekse, seni başta aşağı yaratırdı. Ama hayatın bozmayı unuttuğu ya da ne yapsa bozmadığı insanlar vardı hala. Dünya arkalarında yıkılırken, onlar kurbağalar gibi nilüfer yapraklarından seke seke sakince uzaklaşıyorlardı enkazdan. Toz duman bulaşmıyordu onlara. Koridora yürüyerek camdan dışarı baktığımda, sert bir sağanağın her yanı esir aldığını gördüm. Keşke '' deliliğin'' perdesi ardındaki canımın istediği şeyi yapabilseydim. İnsan tanımazsa kendini, Nasıl var olabilir? Demin düşündüm de, Yaşadığım ne çok şey var, Ne çok ölüm Yaşadım da yoruldum, bir ağır işçi gibi Uyudum da uyandım, binlerce kişi gibi Bana düşünmek vardı Payıma onu aldım İşledim de işledim bir hüner işi gibi Horlandı, Beğenildi, İnandım, Alınmadım, Yolun geleceğini çizdim, geçmişi gibi. Zor dönemler olmadı değil, oldu Ne koştum ne de durdum kaçak gidişi gibi Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim Konuşmak? Konuşuyorum Alışmak? Evet alışıyorum da Süresiz, Dıştan ve yaşamsız resimler gibi Aynı dille konuşuyor, Aynı dili konuşmuyoruz Vermeyi düşündüğümüz, ama hep ertelediğimiz sevgiler yüzünden birbirimizi sonsuza dek yitirip duruyoruz Bilemiyoruz yaşamayı severek Ve sevmeden Belki hem severek, Hem sevmeden