FRYMA E JETËS Nga Pluhuri në Qenie të Gjallë (Zanafilla 2:7)

Fryma e JetësFryma e Jetës – Çfarë është saktësisht "shpirti"?Përpara se të kishit një shpirt, ishit thjesht baltë.Zanafilla 2 thotë se Zoti fryu mbi pluhurin që kishte formuar — dhe njeriu u bë një shpirt i gjallë.Në hebraisht, ajo frymë është "neshamah" — vetë fryma e Zotit, jo ajër i zakonshëm.Mitet e lashta fqinje thoshin se njeriu u formua nga argjila dhe gjaku i një zoti të vrarë.Zanafilla thotë diçka më delikate: pa dhunë — thjesht Zoti duke afruar gojën e Tij pas pluhurit, dhe pluhuri që fillon të marrë frymë.Vini re: Shkrimi Shenjt nuk thotë se njeriu mori një shpirt — ai thotë se ai u bë një shpirt, "nephesh chayyah," një qenie e gjallë.Jo një fantazmë e bllokuar në një trup, por trupi dhe fryma të bashkuar si një i vetëm.Prandaj vdekja quhet dorëzim i shpirtit — fryma kthehet te Zoti, thotë Predikuesi, dhe pluhuri kthehet në tokë.Ju nuk jeni një shpirt i bllokuar në një trup.Ju jeni pluhur që Zoti e deshi aq shumë sa për t'i dhënë frymë.Nëse kjo ju prek, thoni Amin.