فصل چهارم، قسمت سوم: ولی خشم تو مُشت محکمی داره |‌ خشمِ مبهم، سوگِ مبهم

🔹 سکوت شیشه‌های شب غمی داره … ولی خشم تو مشت محکمی داره این اپیزود درباره روزهایی است که فشار پنهان و دائمی، خودش را در جمله‌های کوچک خونه نشان می‌دهد. سراغ دو مفهوم کلیدی می‌رویم: سوگِ مبهم و خشمِ مبهم، و یاد می‌گیریم خشم را از واکنش به پیام روشن و مرزبندی تبدیل کنیم با قانون کوتاه: «اول بدن، بعد جمله.» آخر اپیزود چند «میکرو-آیین» عملی برای روزهای مبهم داریم، نه برای خاموش‌کردنِ خشم، بلکه برای روشن ماندن آن. 🔁  اگه به کارِ کسی می‌آد، براش بفرست. اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی  📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی- به شعرها، ترانه‌ها و متونی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن- تا پُلی باشن بین دانش روانشناسی و زبانِ دل، تا این گفتگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن. ❤️ اگر از این اپیزود لذت بردید و دوست دارید پشتیبان پادکست ما باشید، می‌تونید با یک کمک کوچک ما رو حمایت کنید. هر کمک شما به تولید اپیزودهای بیشتر و بهتر کمک می‌کنه! 🙏 ممنون که با حمایتت باعث می‌شی این پادکست ادامه پیدا کنه.   اگه این روزها زودتر تند می‌شی یا زودتر می‌ری تو خودت، بعد از شنیدن اپیزود، بهم بگو: تو بیشتر برای چی سوگواری؟ امنیت، آینده، آرامش، کنترل، رابطه، یا خودِ قبلی‌ات؟ 💬💙 معرفی موزیک: «لالا لالا دیگه بسه گل لاله» ترانه‌سرا: شهیار قنبری آهنگساز: شهیار قنبری خواننده: شهیار قنبری