Fubar. O ludziach i firmach które stały się nierozpoznawalne.

Zaczyna się niewinnie. Nowa praca, nowe miejsce, nowi ludzie. Masz energię i plan. A potem — biurko z dala od zespołu. Zadania bez właściciela. Szef którego nie widujesz. Tymczasowe rozwiązanie które trwa już dwa lata. I pytanie którego nie umiesz uniknąć: kim właściwie jestem w tej firmie? Dokładnie tak czuł się Fuzz Littler — bohater krótkiego opowiadania Kurta Vonneguta. Człowiek który formalnie istniał, ale faktycznie nie pasował nigdzie. Był poza strukturą, poza mapą firmy, poza czyjąkolwiek świadomością. Vonnegut nazwał ten stan jednym słowem: FUBAR. W tym odcinku używam tego słowa jako klucza. Do zrozumienia nie tylko ludzi którzy stali się nierozpoznawalni — ale też firm i instytucji które działają w podobny sposób. Które wyglądają jak chaos — ale chaos jest w nich czymś zupełnie innym. Nie szukam winnych. Nie proponuję rozwiązań. Interesuje mnie obraz — i to co widać gdy przestaniesz patrzeć na to co oczywiste. Zobaczymy gdzie nas to zaprowadzi.