Fuzuli Divanı- Fuzuli

Ey Heybetli dağ! Aşkımı sana bıraksam taşır mısın? Ey gökte uçan Anka! Aşkımı özgürce uçurur musun? Ey gökyüzünün karanlığını aydınlatan Ay! Aşkıma ışık olur musun ? Ey sevgili! Aşkımı yüreğinde bir ömür yaşatır mısın? Ey sevgili! Her güzelde bir kusurun bulunması adettendir ama Senin ay gibi parlak yüzünde bir kusur göremedim Derdimi, Ey yâr! derdim Kimse yok benden yana Gönlüme derdim Gönlüm dahî senden yana Ey sevgili derdimi söylerdim ama kimse yok benden yana Derdimi gönlüme söylerdim ama o bile senden yana Heyhat! Mum gibi erimiyorsa insan, yanıyorum dememeli. Yanmaktan korkuyorsa kişi, aşk kapısından girmemeli Ya kor yürekli olmalı insan Ya da kor barındıracak kadar yürekli... Ey Sevgili! Beni koydun ya cennetine Sen'i göremediğim cenneti ben neyleyim? Ben dünyada sana benziyor diye âşık oldum maşukuma Ona doğru attığım her adımda, Sana geldim. Ve şimdi... Sen yoksan, Cennet bir damla su, Bir yığın ağaç, Bir kara taş, Bir kuru toprak... Vakit güz... Ağaçtan yere düşen her bir yaprakta, Beni düşündüğünü düşüneceğim... Yaprak gazel olmuştur o ân Yere düşen yaprak gazel ise, Bende sana ait yeşeren umutlar ise, O ağaçtır. Ben bir ağaç, Sen bir yaprak... Karar senindir Ey sevgili Gitmek için vaktin belli Güz vakti.. Ben hâlâ senin için O koca çınar olacağım Bir dosttan öğüt almayıp, kendimi aşka bıraktım. Benim kendime ettiğimi hiçbir düşman etmez bana. Bir nefes için bin cân fedâ etsem nolur? Nice demlerdir, esirdir gönül Sevgilinin varlığını yağma eyleyen aşk mıdır? Ve sonrasında cansız göğsüm içinde, Gelişi ile bana tekrar can veren aşk mıdır? Ey sevgili! Öyle bir nursun ki, güneş ve ay ışığını senden alır Tut ki, iki noktayız birbirinden uzak Tut ki, nefesinim! Beni içine çekmezsen öleceksin Tut ki, Nuh kadar yaşadın zor bela Ayaklarının altındaki zemini hisset ki, gözlerin yıldızları bulabilsin.