Gece Yarısı Başlayan Bir Hüzünle- Cafer Turaç

Alnıma kuşlar birikiyor, alnımdan hüzünler uçuyor Elimin yarısı dağılıyor, hiçbir ucunu tutamıyorum hayatımın Artık beni anlatacak kadar yağmur yağmıyor sokaklara Artık ne söylesem yaşadıklarım üzerine kaygılarımdan sıyrılarak Tozlu ve yavan kalıyor, Müthiş bir hikayeye benzemiyor hikayem, Bir tek şarkım bile olmuyor, Ağır bir yaz gecesi babamı alıp götürmelerini anlatsam da şiirlere denk gelmiyor Ama bunlar sana göre değildi sevgilim bunlar sevdamızdan düşüldü Rüzgarın eşiğimi başka türlü savurduğunu görüyorum artık Çenemin, rüyasını yorumlayan genç kızlar gibi güzelleştiğini görüyorum Dilimin ucunda kirpiklerin, elimin altında, bir gül bir kitap Bir balık olarak döndüğüm oluyor akşamları, biraz suyum eksiliyor mataramdan Biraz şapkam kalkıyor yukarı Şimdi başını karın düşüşü gibi omuzlarıma yaslayabilirsin Anlatabilirsin alaca şafağın içinde çıngı gibi giden trenleri Çayını bitirmeden, saçlarını çözmeden gözlerini kapatmadan ama. Ve gurbetlerde soyunup, gözlerine sokulan şu gençliğim Ara sıra bir mendil yoklar gibi acılarımı yokladığım olacak Salıdan umut kestiğim, Çarşamba beklediğim o Perşembe mektuplarınla Yollar umut ırmakları oluyor benim için Bir şeylerin olağan güzelliklerini yontup yontup duruyorum Ben şimdi annemin çağrısını beklemesem de çocuklar gibiyim Ben şimdi kendime yanaşıyorum, biraz ürkek biraz tenha.