Geele Wunners mit Fallschirm

Mennige Goornfrünn‘ sünd se ’n Dorn in’t Oog: Hunn’bloom, also „Löwenzahn“. Wi hebbt de Dinger je ook jedet Johr op’n Rosen un dat, liekers wi ’n Rosenmeiher-Roboter hebbt, de dat Gras mang April un September sied hölt. Jo, Hunn’bloom künnt anschiend dinken. Siet dat wi den Meih-Roboter hebbt, wasst de Dingers nömli blots noch dree, veer Zentimeters hoch. Se treckt regelrecht de Köpp in. Göösbloom hebbt düssed Kunststück blangbi jüst so op’n Kassen. Mien Madam un mi is dat ook recht, so hebbt de Immen wat to naschen. Wat bi de Hunn’bloom overs anners un würkli verrückt is, is, dat se, wenn se sick in Pustebloom verwannelt, praktisch över Nacht bummeli 20 Zentimeters wassen doht. Un wenn de Wind de lütten Fallschirms denn wechpust hett, denn is de Bloom dat annerlei, wenn de Rosenmeiher kümmt, üm ehr ’n Kopp körter mokt. Denn hebbt se ehr Opgoov je achter sick. Overs wat is dor los? Ick weet ni, wat de Bloom würkli dinken künnt. Overs lehrt hebbt se dat je doch, dat de Rosenmeiher siet ’n Poor Johr jeden Dag vörbikümmt. Fröher sünd se nömli al höger wussen eher se sick in Pustebloom verwannelt hebbt. Un annerlei, wat se kort oder lang sünd – den ganzen Dag dreiht se den Kopp no de Sünn. Dorbi hebbt se je ni mol Oogen. Blangbi, Hunn’bloom sünd ook noch lütte Meteorologen: Wenn se obends de Köpp ni tosomtreckt, ist dat meist ’n seekered Teeken dorför, dat de Luft an nästen Dag slechter ward. Tscha, dat allns künnt de lütten geeln Bloom, de veele vun uns al as Kinner so begeistert hebbt, wenn Pustebloom ut ehr worrn sünd. Un dormit künnt se in ehrn Beriek mehr as veele vun uns Minschen: Wenn sick för uns de Ümstänne ännert, denn mokt wi oftmols eenfach so wieder as vörher. Liekers wunnert wi uns, wenn uns denn dat Schicksol bi’n Kanthoken kriegt. Dat gifft even Tieden, in de man good doran deiht, denn Kopp ünnen to holn, unopfälli to ween, un sick erst denn to recken un sichtbor to moken, wenn’t würkli üm wat geiht. Jo, vun de Natur kann man allerhand lehrn… In düssen Sinn