Genç Werther'in Acıları- Johann Wolfgang Von Goethe

Kendimi ölümsüz olarak görüyorum. Mekan ve zamandan kopalı yıllar oluyor. Bir kıza aşık olmuştum. Onu görmek için 6 saat yol gitmem gerekiyordu. Bir sabah treni kaçırdım. Aşık olmaktan vazgeçtim. Kendinden vazgeçmenin ne olduğunu asıl ben bilirim. Tanrı’dan vazgeçtim. Ölmekten vazgeçtim. Ölmek istemiyorum. Çünkü Tanrı’yı da öldürürüm diye korkuyorum. Ve böyle bir vefata benim dışımda kimse dayanamaz. Kalbim o kadar kötü değil! Sadece hassas! O gün bugündür güneş, ay ve yıldızları kendi düzenine bıraktım. Ne gündüz ne gece kaldı benim için. Bütün dünya çevremde yitip gidiyor. Hissetmiyorsun, felaketinin paramparça kalbinde, bozulmuş aklında yattığını hissetmiyorsun. Dünyanın bütün kralları bir araya gelse bile sana yardım edemez. Az yedim. Çok içtim. Hala içiyorum, içki ayırmadım. Alkolü kendime yakıştırdım. Bağımlılıktan nefret ettim. Gitmemi, terk etmemi engeller diye. Ne bir maddeye, ne bir insana bağlandım. Kaybetmekten korktuğum her şeyi özgür bıraktım. Sırf bunu kendime kanıtlamak için, içmeye ve birine aşık oldum. İkisini de arkama bakmadan bırakıp gittim. Geçmişe tükürüp, geleceği çiğnedim. Bugünü ise uyuyarak geçirdim. Dünyayı bir oyuncağa çevirdim. Ayak basmadığım yer kalmadı. Duvarlara, bedenime resimler çizdim. Bir gün öyle bir kükredim ki, önümde duran şarap kadehi çatladı. Şimdi ise ağlıyorum. Hepimiz için. Çünkü hiçbiri işe yaramadı. Birazcık kaygısız, umursamak olmak, beni şu güneşin ışıdığı dünyada insanların en mutlusu yapardı. Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim. Gerçek adımı hatırlamıyorum. Kimliğimi bir çocuğa sattım. Çirkinleşmek için çok uğraştım. İsteyene ruhumu kiraladım. Vücudumdaki dikiş sayısını artık bilmiyorum. Hayatımı diktiler, oysa yırtmak için çok uğraşmıştım... Oradaki benim ismim olduğunu söylemeye beni kim zorlayabilir? Mektubun içeriğini okumaya beni kim zorlayabilir? Okumadan yırtıp atarsam parçaları göle kadar uçuşur. Böylece ne ben bir şey bilirim, ne de dünya. Hiç bir damla bu kadar hızlı ağaçtan yere düşmez. Hiçbir nefesim dudaklarımın arasından başka türlü çıkmaz! Sadece istediğimde hatırladığım bu kâğıt, beni nasıl bu kadar huzursuz edebiliyor? İstemiyorum...Özgürlüğüm dışında hiç bir şey istemiyorum. Verdiğim söz, benim için en önemli yasadır. Ve onu yerine getirmek için, her türlü güçlüğü göze almak mecburiyetindeyim. Yüreğinin derinliklerinde bu sis duvarını parçalamak, bir yerlerde uyanışın, aydınlanışın mesajını, yaşamın gerçekliğini, güvenliğini, kesinliğini hissetmek istiyordu. Bulutların arkasında yüksel ey ay! Parlayın gecenin yıldızları!