Gidiyorum Artık- Furkan Ahmet

Dönemezsin geri, Taşladığın o yollara dönüp bakmayı kes. Tutamazsın artık, Tutamazsın...Soğukluğundan yanar ellerin. Göremediğin bu ızdırabın bir sonu yok. Parçalara ayırdığın gökyüzünde, göremezsin beni. Duramazdın değil mi? Dönüşü olmayan kararlar aldın. Şahsına yazılmış tonlarca sayfa, Sayfalarca hece. Her şeyden bihaber duruşun, Benim aklımla sınanmaz bi gece. Yazmazsam içim susar sandım. Anladığım, aklımı da yitirsem Son olmaz bu sanrı Sözlerinle kan çanağı da olsam, Saçlarımı da yolsam, Yüreğimi de oysan, Günah yazmasın sana Tanrı. Dinleme beni... Ansızın susar, ansızın ağlarım... Ve öylesine garip ki halim; Gözlerimden akan yaşlar, boğazımda düğümlenir. Benim zahmetim bi kendime. Sen bana sarılamazdın, Ben, omzunda ağlayamazdım. Karanlığın o eski kokusu yok artık... Sanırsın ki, mum aleviyle aydınlanıp karardık. Yanardık Öyle derin sızlar ki canım Kuş tüyünden de olsan, inadının ağırlığından batardık. Akmayan göz yaşlarım, Yudum yudum yakıyor boğazımı. Kaşlarım çatık, öfkem kabarık Dileklerim bir paçavraya bağlı... Ve dahası, istesem de tutamam kollarını. Sen bana sarılamazsın, Ve ben, omzunda ağlayamam. Şaşıyorum kendime, ve soruyorum. Nasıl? Bunca zaman, nasıl duruyorsun aklını kaçırmadan? Bunca zaman, Nasıl durabildin yıkılmadan, yılmadan? Gün ağarmadan, toprağa karışmadan. Rüyalarımda nasıl yer bulabiliyor kendine? Hiç utanmadan, alınmadan. Ben, sanırım biraz korkuyorum yalnızlıktan. Ama artık biliyorum sebebini, evet Sen bana sarılamazsın, evet... Ve ben...