Git-Cemal Safi/ Bir Gönül Yıktın İse- Yunus Emre/ Uykuda Dün Gece Canım Gibi Canan Gördüm-Muradi

Git iş işten geçmeden, Çok geç olmadan vakit, Günahıma girmeden, katilim olmadan git! Git de, şen şakrak geçen günlerime gün ekle, Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle... Git ki, siyah gözlerin arkada kalmasınlar, Git ki, gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar, Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar. Hadi git, Öyle bir uzaklaş ki, karda kalmasın izin. Kahrımın nedenini söylesem irkilirler; Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler. Sanırlar ki, sen beni biricik yar saymıştın; Sanma ki, fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez, Sanma ki, hüsranını görmeye ömrün yetmez. Her darbene tahammül edecektir bedenim, Gururum mani olur perişanıma benim... Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne? Şirin ol, katlanayım dağ gibi külfetine. Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm, Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm. İdam mahkumunun söz hakkı vardır Arının çiçekte göz hakkı vardır Bir buse için dur da, öyle git Ardımdan bir damla yaş dökeceksen, Adımı andıkça ah çekeceksen, Kabrime bir gonca gül dikeceksen, Ne olur yaşatma, vur da öyle git Sun kadehi saki, bana mestane desinler Uslanmadı gitti, gör O divane desinler Kadehini burada doldurmada her kişi Bundan böyle bu meclise meyhane desinler... Gönül evini yık, koyma taş üstüne bir taş... Sen yap onu, Eller ona virane desinler Gönlünde başkasının sureti neye yarar? Bir kez gönül yıktın ise, Doğru yola gittin ise, Er eteğin tuttun ise, Bir hayır da ettin ise, Birine bindir...Az değil... Yükü cevherdir, tuz değil Dostlar duyup, başkasına söyleme desinler Uykuda dün gece cânım gibi cânân gördüm, Ten-i efsürdede kalkıp, eser-i cân gördüm. Şeh-i devrân iken el’ân seni, Zülfüne kılmış esir ol, şeh-i hubân gördüm. Görenler kendini beğenmiş sansın, Sen böyle güzelsin. Varsın âşıkların bıksın usansın Göz göre gelince aklım şaşıyor, Yüreğim koşmaktan yorgun düşüyor, Sığmıyor gönlüme aşkın, taşıyor, Sen benim, haddimden fazla güzelsin... Vadesi yakına eğleme meyil, Sen sen ol, ben gibi hüzünlü hazanla değil, Sen, taze baharla, yazla güzelsin... Aşk hevesle başlar, hasret, gurbetle. Solmasın gençliğin gamla, kasvetle. Çünkü sen her zaman, sen muhabbetle, Şiirle, şarkıyla, sazla güzelsin... Pişmanlık duyar da, dönersen geri Gel de gör aşkından kalan eseri Seyret ateşinin düştüğü yeri Hasretin zulmünü gör de, öyle git...