Gizli Bir El Yapımı İçin Çok Sesli Sevi, Uyuruyanık- Yılmaz Erdoğan

Sen, Sen olalı böyle gün Böyle el Böyle alkış görmedim Seni böyle sevmenin saatindeyim Sabaha karşıyım Gece yanlısıyım Dünyanın en kalabalık yalnııyım Mısralarımı çare bilenler bilsinler Ayan beyan Bir insan kadar acılıyım Sen sen olalı, güzel günler yaşamadın Bensiz Kasımlar geçti üstünden Hiçbir sevdayı ıslatmayan yağmurlarla, Gözlerinden tam olarak nereye gidilir bilmem Sen güzel olmadan önce, Güzel böyle değildi güzel Sen deniz olalı, böyle görünmeye başladı mavi Soyguncu bir aşk bu En sıradan ezgilerden, Sevinçler devşiriyor Her şey yerli yerine oturuyor Karanlıkta ışığın parlıyor Seni görünce dünyayı dolaşıyor insan sanki Sihir, Senin giydiğin şeyin rengidir. Bulunduğumuz yer, haritalara inananlar içindir ''Çok konuşuyorsun.'' diye fısıldıyorsun kulaklarıma O ağızla ne güzel şeyler yapılabilir oysa.... Çocukların uçurtmalarına benziyorsun Biliyor musun Rüzgârı hiç dinmeyen bir mavilikte Güneşli sular gibi gülümsüyor yüzün. Ve ben çok aşağılarda, Tutulmuş heyecanına Titreyerek izliyorum süzülüşünü... Korkutma beni Gereğinden fazla güzelsin zaten Aklımı çelme Daha bu yağış bir şey değil Yaralı yanlarımı kuşanıyorum Çırılçıplak Ve erkek Uykuların kadar uyanık Ve yenik- şiirler kadar Sana uykular taşıyacağım deliksiz Seni uyandırmanın en güzel yolunu bulup, Kıyamayacağım uyandırmaya Kimse görmüş değil henüz bir meleğin nasıl uyuduğunu ama Hala benzetiriz bir meleği, Bir güzelin uykusuna