Skip to content
GLITCH IN THE MATRIX 3 episode artwork

Mar 26, 2026 48 min

GLITCH IN THE MATRIX 3

from Pinoy Creepypasta Hosted by Sir Nebb and TAGM Marketing Solutions Inc.

GLITCH IN THE MATRIX 3

Episode details come from the podcast's RSS feed.

Embed this episode

Ready to play

GLITCH IN THE MATRIX 3

0:00 48:45
of matches

Transcript Auto-generated, may contain errors

Hello Bosnev, noong una mong pinost yung about sa Glitch in the Matrix, alam kong meron akong entry para doon. Ang kaso nakalimutan ko naman yung dapat na entry ko sana. After a week ko na lang siguro naalala at naikwento sa kaibigan ko na listener mo rin. Nangyari ito noong elementary days ko. Mga grade 5 o grade 6 siguro. Nagkaroon ng Girl Scout at Boy Scout sa school namin. Kalimitan yung mga may pera lang o yung kaya lang makapagbayad ng Girl Scout fee ang nakasali doon. Pero ewan ko kung anong trip ng principal namin at lahat kami ay pinasali. At nagpa-program ng GSP at BSP. Karaniwang GSP at BSP ay may mga field trip o camping diba? Pero sa amin wala. Sa school lang talaga at sa mga room. Isang linggong event din yata yun tuwing pagkatapos ng klase.

Sabado ang pinaka last day ng program. Naalala ko pa nga na pagkatapos ng event na yun, ay may mga schoolmate na ako na tumatawag sa akin ng mami. Kasama kasi ako sa isang play na ginanap doon at ang nakakahiya pa, sa harap ng buong school pa yun. Hiyanghiya talaga ako noon kapag may tumatawag sa akin ng mami. Mukha ba akong nanay?

Balik tayo sa kwento. Pagkatapos ng play namin ay sinunod yung mga palaro at awards. May parang laro doon na bring me. At doon nga ako nakapremyo. Ang sabi ng host na teacher, sino daw ang may dala o gumawa ng scrapbook habang sinasagawa yung event? Noong tinanong yun ng teacher, bigla akong nagtaas ng kamay. Malinaw na malinaw sa akin na gumawa ako ng scrapbook. Alam ko ang laman, ang itsura, pati style ng pagkakagawa. Bumalik pa ako noon sa classroom para kalkalin ang bag ko. Pero wala talaga. Hanggang sa natapos na lang yung event, ay wala talaga akong scrapbook na nakita.

But I gave it to me a premium that is a plastic milk kit. I gave it to me one of my classmates, so I didn't have a lot of consensus. Because I didn't even look at the scrapbook. But I gave it to me a premium. Makalipas ang ilang taon, fourth year high school na ako, nang magpagawa ng scrapbook yung teacher namin noon sa values education. Tapos ang pinagtataka ko lang, noong araw lang talaga na yun ko nalaman ang meaning ng scrapbook o kung ano ang dapat na maging itsura noon. Pero paano alam ko ang itsura noon noong elementary ako? Hindi pa nga ako nakakakita noon. As in never noong elementary, kasi wala namang nagpa-project sa amin ng ganon. Napaisip na rin ako, glitch ba yun? O talagang gahaman lang ako sa candy noon, kaya ako nagawang ang kinin yung award at yung premyo.

Pero hindi rin, kasi alam na alam ko yung itsura at design ng scrapbook na ginawa ko. Kahit parang wala naman talaga, tsaka ako lang talaga ang nagtaas ng kamay noon, kasi malamang hindi din alam ng mga ka-schoolmate ko kung ano ang itsura ng scrapbook. Siguro sa ibang universe ay may gawa ako, at bigla lang nagkaroon ng bug at biglang na vision ko ang itsura noon sa universe natin. Yun namang scrapbook na ginawa ko noong high school, ang nagkaroon ng award talaga, at na-display pa yun sa gallery na ginawa ng values ed teacher namin. Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. May isang pangyayari na naranasan ko na sobrang nakakatakot talaga. By the way, Dodie nga po pala, Sir Nev. Ito po yung glitch in the matrix na story ko. Sana mapansin nyo at mapili. Nangyari ito noong bata pa ang panganay kong 34 anyos na ngayon. 1993 o 1992 nangyari ito. Birthday party yun ang anak ng kumpare ko. Matanda sa anak ko yung bata at sa palagay ko ay mga 7 taon siya nun.

Tanda-tanda ko ang buong pangyayari na parang kahapon lang naganap. Dahil talagang kinilabutan ako. Ganoon din yung iba pang mga nakakita. Ganito kasi yun, Sir Nev. Noong mga panahon na yun, hindi pa uso yung cellphone camera. At kung may cameraman ay talagang limitado lang ang meron. Limitado rin ang shots dahil may bilang ang film. Kukunti lang ang meron doon sa film ng kumpare ko. Kaya talagang tinipid namin ang pagkuhan ng mga larawan. Wala pang ang isang daan ang nakunan ng mga film. Ang focus ng pictures ay ang mga batang kasama sa party. Kasi syempre, children's party nga.

May clown pa kaya sayang-saya ang lahat. Kaming matatanda ay nasa isang lugar na nagiinuman. At yung mga bata ay may sariling lugar. Na binabantayan naman ng mga ina-ina. Kinuhanan din kami ng picture ng asawa ng kumpare ko. Tapos bumalik na siya roon sa lugar ng mga bata. Dinig pa namin siya na nagsasabing mag-smile ang lahat. Kasi kukunan ng picture. Tingin daw sa kamera. Huwag daw munang mag-iyakan para daw maganda sa picture. Basta mga basic na pang-uuto sa mga bata. Maya-maya Sir Nev, biglang tumahimik. Hindi na namin pinansin kasi baka nagkoconcentrate sa picture taking yung mga makukulit.

Mga ilang segundo lang, nariyan na naman si Kumari. Pero yung itsura niya, kabado na. Tignan daw namin yung mga bata. Kasi parang may mali. E di nagtakbuhan naman kaming mga tatay. Nakita nga namin yung mga nanay. Inaalog yung mga anak namin. At yung iba ay umiiyak na. Sir Nev, nakangiti ang mga bata. Pero walang kagalaw-galaw.

Para silang mga estatwa na hindi kumukurap o ano. Parang palabas sa TV na nakapost. Pero ang nakakapangilabot doon ay yung pagkakangiti nila. Nakakurba lang yung mga bibig nila at hindi nakalabas ang ngipin. Patay rin yung mga mata nila. Nakatulala at walang emosyon. Grabe yung taas ng balahibo ko noon dahil nakakapangilabot silang tignan lahat. Pati nga yung panganay ko. Pero syempre magulang tayo. Tinakboko rin ang anak ko at inuga-uga. Dadalhin na sana namin sila sa ospital dahil baka kung napapano na. Pero maya-maya naman ay umayos din sila.

Para silang yung lobo na nawalan ng hangin. Huminga sila ng malalim, tapos back to normal na. Parang walang nangyari. Tapos nagtatanong kung pwede na ulit kumain dahil napatigil sila ng magpicture taking. Ang sabi ng pinakamatanda sa mga bata, nasilaw raw sila sa flash ng kamera. Pagkatapos ay nasa tabi na niya ang mami at daddy niya. Kahit okay naman sila, ay dinala pa rin namin sa ospital ang mga anak namin para ipacheck up. Baka na food poison sila o kung ano pa.

Pero negative naman ang lahat. Maayos ang mga bata maliban sa iba na merong konting ubo. Hindi nakunan ng larawan yung mga bata sa estado nilang nakangiti ng nakakapangilabot dahil saktong naubos na ang film. Hindi raw kaagad napansin ni Kumari na nakahinto yung mga bata hanggang sa magtaka siya dahil tahimik ang mga yon. Marami kaming nakakita noon Sir Nev at hanggang sa mga oras na ito ay misteryo pa rin sa aming mga magulang nung araw na yon ang buong pangyayari.

May isa akong karanasan na hindi ko maipaliwanag kung coincidence ba o panaginip. Kaya sabihin na lang natin na glitch in the matrix. Hi Sir Nev, ako nga pala si Vito. Kwento ko lang tong experience ko at sana ay mapansin nyo. Nagtatrabaho ako sa isang ahensya ng gobyerno. Hindi ko na lang babanggitin kung ano, basta government employee ako. May katrabaho ako na tawagin na lang natin Carol. Hindi naman kami close ni Carol, pero marami akong nalalaman tungkol sa kanya. Kasi kapag break time ay ang ingay niya. Minamarites ang sakiling buhay.

Nakakaasar si Carol kung pagtutuunan pa siya ng pansin, kaya hindi na lang ako nakikialam sa kanya. Isa pa sila sila lang din ng mga babae ang nagchichismisan madalas. Bihira ko siyang makausap at yun ay kapag aalokin niya ako ng mga paninda niya. May mga sideline kasi si Carol na pagbebenta ng mga cosmetics, mga candy, damit, mga matamis at kung ano-ano pa. Lagi niyang daladala yung long wallet niya, nagawa raw ng anak niyang nag-aaral sa TESDA. Kasi doon niya nilalagay yung mga bayad sa paorder niya kapag nag-iikot siya sa opisina at naniningil.

Isang araw pagdating ko sa opisina, lumbay na lumbay si Carol. Kausap niya yung mga kamarites niya at mahina lang silang nagchichikahan. Nung makita nila ako, bigla akong tinawag. Sir Vito, nanakaw ang wallet ko. Sabi niya. Alin, yung wallet na ginawa ng anak mo?

Tumango si Carol. Ako naman kahit walang pakialam sa kanya, eh medyo nahabag din. Siyempre may laman na panghanap buhay ng tao yung nawala. Pero sabi naman niya, mabuti at kakadeposito lang niya sa banko nang mawala yung wallet niya. Ang natira lang daw ay yung isang daang piso na hindi niya inaalis para taong bahay. Tumango na lang din ako. Kako ay hayaan na lang niya. Mabuti kako at ninakawan lang siya at hindi sinaktan. Yun na lang din daw ang iniisip niya.

Two days ago, I saw the wallet of Carol in the parking lot. I was in the car at I was in the car at I was in the car. But when I was in the office, I had a familiar thing that was the wallet of Carol. I knew it because I saw it because I saw it because I saw it. I got the plastic that I put on my food, and I got to go to the office. I got to see my car. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet. I got to see my wallet.

Kung ganun, kanino yung wallet na nakita ko sa basurahan? Noong binuklat namin, may lumang ID rin doon na pagmamayari niya. Kanya rin yung napulot kong wallet. Doon na kami kinilabutan lahat. Bakit kasi dalawa ang wallet niya? Saan galing yung isa pa? Binalot ni Carol sa plastic yung isa pang wallet at nilagay sa bag niya. Ichecheck na lang daw niya pag uwi. Kinabukasan, nakimarites na rin ako para alamin kung ano ang ginawa ni Carol sa wallet.

Sinunog daw ng asawa niya dahil baka raw may sa demonyo. Baka raw doppelganger. Hindi ko alam kung matatawa ako o ano Sir Nev. Pero hindi na lang ako nagkomento at dumiretsyo na lang sa trabaho. Nakakatawa yung nangyari. Pero kung iisipin mo, nakakapangilabot din. Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Kwento ito ni Father In Loco. Kayo na lang ang humusga kung maniniwala kayo o hindi.

By the way, glitch in the matrix story ito, Sir Nev. Sana ay mapili nyo para ma-inarate sa inyong channel. 2014 nang makapangasawa ko ng American businessman. Hindi naman ganoon ka big time si Ellis. Nagsisimula pa lang din siya sa business niya na convenience store. Noong nagkakilala kami. Nagtatrabaho ako noon bilang nurse at doon niya ako sinimulan na i-take. Nang magpakasal kami ay tinulungan ko na siyang i-manage ang negosyo niya. At ngayon ay unti-unti nang ang lumalago.

Sabi ni Elise, memorable daw yung unang branch na yon ng store. Dahil doon sa lugar na yon lumaki ang tatay niya. Bukod pa sa childhood neighborhood yon ng tatay niya, ay may kakaibang karanasan daw ito roon. Sobrang kakaiba, kaya kahit krimen yon ay hindi pinansin ng mga polis. 1960s daw, nang maipit sa gangwar ang dati ni Elise na si Eric. Kasama raw nito noon yung best friend nitong si Hubbard.

Sixth grader yung dalawa noon at naglalakad pa uwi sa kanila nang bigla na lang may nagpaputok ng baril, sabay sigawan at takbuhan mula sa isang eskinita. Nakitakbo rin yung dalawa at nakita nila yung isang lalaking African-American na kasuot daw ng red na t-shirt at siya ang may dala ng baril. Nakatutok yun sa direksyon ni na Eric at Hubbard, kaya nagsisigaw raw sila at dumapa. Nakita raw nila na tumumba yung nakared na lalaki, tapos nilapitan ng isa pang lalaki na wala naman daw pang itaas at pinagbabaril ng malapitan. They were laughing at the red man was like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like.

May isang babae raw na humila sa kanilang dalawa at sinabing magtago sila. Noon daw patago na sila ay biglang nada pa si Hubbard. Pagtingin ni Eric ay may dugo na siya sa tagiliran. Sigaw raw ng sigaw si Hubbard. Tapos yung babae raw ay sinubukan pa silang tulungan. Kaso ay may humila sa kanya na lalaki. Naiwan daw sila roon sa eskinita. Noon daw tignan nila yung tama ni Hubbard ay medyo kumalma sila. Kasi gasgas lang naman daw pala. Da please.

Tumakbo na rin sila sa direksyon na tinakbuhan noong babae. Tapos umuwi na sila at nagsumbong sa parents nila na naipit nga sila sa gangwar. Dinala sa ospital si Hubbard at nireport nila yung gulo. Kaso wala naman daw report na barilan doon sa lugar na sinasabi nila. Wala raw bakas ng kaguluhan at wala rin inireport yung mga taga roon sa black na yon. Inisip na lang nila na ayaw magsalita ng mga taga roon dahil natatakot. Pinagsabihan na lang si Eric at Hubbard ng mga magulang nila na huwag nang dadaan doon sa black kung saan sila napahamak.

Noong nasa university na si Eric at Hubbard, tsaka napapalita na may barilan na naganap doon sa neighborhood kung saan din nadaptisan si Hubbard. Naalala raw nila yung pangyayari noong mga bata pa sila at napagkwentuhan na sobrang gulo nga pala sa lugar na yon. Sabi sa nabalitaan nila, may isang black na lalaki raw ang namatay at may isang batang lalaki rin na nadamay sa barilan. Kaya lang ay hindi na nahanap ng mga polis yung batang lalaki. Ang nakagulat doon Sir Nev, yung eyewitness na nagkwento tungkol sa batang nabaril, ay yun mismong babae na tumulong kina Eric at Hubbard. Nakita raw nila sa dyaryo yung babae. Kung ano ang itsura nito noong tinulungan sila, ay yun ding itsura noong nasa dyaryo. Kasama pa raw nito yung lalaki na nakita nilang humila rito palayo. Dinescribe pa noong babae ang itsura ng dalawang bata na tinulungan nito. At match na match yun kina Eric at Hubbard.

Sinubukan nilang hanapin yung babae. Nakausap naman nila yon. Pero hindi na raw sila kilala. Hindi na rin daw pinush pa ni Hubbard na siya yung batang nabarel. Dahil paano naman daw ito maniniwala? Wala na rin daw marka ng daplis sa tagiliran niya. Yun daw ang pinaka-weirdong pangyayari sa buhay noong mag-bestfriend. At kahit si Ellis ay napapaisip pa rin hanggang ngayon kapag naaalala niya yung kwento ng tatay niya. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nevquero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta.

Magandang araw po Sir Nev at sa lahat ng mga kapasta. Ako nga pala si Eson at isishare ko itong kwentong glitch na naranasan ng ex-girlfriend ko. Matagal na niyang naikwento ito sa akin. Isa raw sa hindi niya maipaliwanag na pangyayari na sa palagay niya ay na-encanto siya. Pero kung ako ang tatanungin, ay palyadong simulation talaga ang dahilan ng lahat ng yon. Kalid siya nang mangyari ito. Alam niyo yung Bettaway sa UP, doon daw nangyari itong karanasan niya. May mga kwento-kwento na tungkol sa Bettaway na medyo kakaiba. Kung tagayupi ka o nakarating na roon, baka may maramdaman ka rin na hindi maipaliwanag.

So sa kwento ni Faith yung ex ko, naglalakad siya roon dahil may pupuntahan siyang kaibigan na nag-aaral sa UP. Sa lasal kasi nag-aaral si Faith at first time niyang makarating sa UP, kaya namasyal daw siya. Hindi pa niya alam that time na betaway yung lugar na napuntahan niya. Lakad-lakad daw siya tapos may nakita siyang pusa, nataksido yung print pero ginger ang kulay. Gandang-ganda daw siya kasi blue yung isang mata at yellow yung kabilang mata. Pipicture lang daw sana niya, kaso inangilan siya noong lalapit siya tapos tumakbo palayo. Hinayaan na lang daw niya.

Naghlakad na lang uli siya tapos maya maya, nakita na naman niya yung same pusa. Susubukan daw sana ulit niyang picturan, kaso ganoon pa rin, inangilan siya at tumakbo palayo. Ilang beses pa rin niyang nakita yung pusa, kaya medyo nagtataka na siya, kasi feeling niya sinusundan daw siya. Mga apat o limang beses na rin niyang nakakasalubong yung pusa na lagi siyang inaangilan, nang maisipan niyang lumingon sa pinanggalingan niya. Tumaas daw lahat ng balahibo niya, nang makitang may tatlong pusa na pare-pareho ang kulay sa likuran niya.

Pati yung magkaibang kulay ng mata ay pare-pareho silang meron. Sabay-sabay raw na umangil yun at nagtakbuhan palayo. Synchronized na synchronized daw yung reaksyon at galaw noong mga pusa. Kaya natakot siya at tumakbo na palayo. Noong kamuntik na siyang makabangga ng mag-jowa ay tsaka lang daw siya huminto. Takot na takot daw siya hanggang sa makauwi sa kanila.

Yung sumunod na araw, nang pumasok na siya, ay nakita na naman niya yung pusa na nakita niya sa Betaway. Yun na yun daw talaga ang kulay at print, pati yung mata. Kaya kinuwento niya sa isang kaklase niya. Baka raw kamukha lang, kasi common naman yung ganoon kulay at print ng pusa. Ang rare daw ay yung kulay ng mga mata. Nag-aalanganin na raw siya noon, kasi baka nga na i-encanto siya. At sinusundan siya noon at nagpapanggap na pusa lang. Hanggang sa nakasanayan na lang niya na makita yung pusa araw-araw. Nagdarasal na lang daw siya every time na makikita ito. Isang beses na palabas siya ng campus.

Nakita na naman niya yung mga pusa. Mga kasi, tatlong pusa na naman na pare-pareho ang kulay. Tapos synchronized kung gumalaw. Noong nagtakpuhan daw palayo yung mga yon, ay tumakbo na rin siya palabas. Yun na ang huling beses na nakita niya yung pusa na yon. Pinagtanong niya sa mga kakilala niya kung nakikita pa rin nila yung pusa na yon. Pero ang nakakapagtaka Sir Nev, wala naman daw silang nakikitang ganong pusa sa lugar na yon. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nev Quero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta.

I'm going to go to the other side of my ex. I'm calling you Martin Sir Nev, and I'm going to go to the name of Gina. It's been a long time since Gina, and I'm not a connection with Gina. I don't know if you're listening to the channel, so I don't want to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. I'm going to say it's true. It's true.

May kaya ang pamilya ni Gina. Sa kanila yung bahay na tinitirhan namin noong nagsasama kami. Kasi mga nasa Maynila na yung mga kapatid at parents niya. At siya na lang ang naiwan sa probinsya dahil naroon ang trabaho niya. Nagsama kami sa bahay na yon at nagplano na rin magpakasal. Ang sabi ni Gina ay parents niya ang nagpagawa ng bahay at ang lupang kinatitirikan noon ay pamana ng lolo at lola niya. Kaya takang-taka ako kung bakit parang may nagmumulto. Hindi ko agad sinabi kay Gina ang mga nakikita ko dahil ayokong matakot siya lalo pa at madalas na mag-isa lang siya roon. Gabi na kasi ako nakakauwi galing sa trabaho.

Ang nakikita ko roon sa bahay ay isang aso at lalaki na minsan ay naka eye to eye ko pa. Hindi ko maipaliwanag noon kung ano ang mararamdaman ko dahil akala ko talaga ay may nakapasok na ibang tao sa bahay. Unang beses kong nakita yung lalaki nang magising ako isang araw na day off ko. Hindi ako ginigising ni Gina kapag araw ng off ko, kaya naiwan ako sa kwarto habang siya ay naririnig kong nakikipagkwentuhan sa labas. Nagising ako dahil sa mga tahol ng aso.

When I was looking at the door, there was a brown brown and I was looking at my eyes. When I was looking at my eyes, I was looking at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes at my eyes. I was looking at my eyes. I was looking at my eyes. I was looking at my eyes. I was looking at my eyes. I was looking at my eyes. I was looking at my eyes.

But it's sad. I saw a man when I came to work. I saw a woman in my job. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house. I saw a woman in my house.

Sir Nev, nagkahihwalay din kami ni Gina sa katahilan ng hindi ko na lang po babanggitin. Mutual decision yun. At sa pagkakatanda ko ay wala naman kaming masamang tinapay sa isa't isa. Nagkaroon siya ng bagong boyfriend pagkatapos ng isang taon. At ako naman ay hindi muna nakipagrelasyon ng mga ilang taon. Taong 2013, nang makita ko ang Facebook account ni Gina dahil nakatag siya sa pictures ng isa naming mutual friend. Hindi pala sila nagtagal noong guy na sumunod sa akin. Yung lalaking kasama niya noon sa picture ay yun mismong lalaking nakikita ko sa bahay niya na akala ko ay multo.

Bitbit din ito sa larawan na yun, yung bansot na asong brown. Base sa pictures ay doon yun sa bahay ni Gina Kinuhanan. Kilala ko yung ibang parts noon, pero may isang part na parang nadagdag na lang. May isang bagong kwarto, at doon ko na-realize na yung bagong kwarto na yun ay doon yung pader na tinatagusan noong lalaki. Sir Nev, nakita ko na pala yung lalaking pakakasalan ni Gina noon pa mang nagsasama kami. Hindi pala multo yun, kundi preview ng mangyayari sa hinaharap. Naka-eye to eye ko yung mister niya noong ikalawang beses na nakita ko ito.

I'm going to be able to see myself in a day. And if I'm going to see myself, I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself. I'm going to see myself.

Ito po ang Pinoy Creepypasta Podcast. Iniimbitahan ko po kayo na dumalaw sa ating YouTube channel para sa mga latest episodes. Maraming salamat po mga kapasta. Hello po sa lahat, lalo na sa'yo Bosne Piero. Tawagin nyo na lang po akong Sherry. Isa akong solid kapasta mula pa noong 2020.

Na-discover ko itong channel at group nyo dahil sa sobrang boredom ko sa lockdown. Nung maumpisan kong makinig ay halos maghapon akong nakatambay sa channel nyo. Inumpisan ko talaga mula umpisa. Noong madalas pa ang fiction nyo. One week yata akong nagmaraton ng mga content hanggang sa makarating ako sa pinakabago. Ngayon nga ay two years na akong nakikinig sa inyo. Anyway, ito na po ang story ko. Hindi ito katatakot ang aswang, engkanto o multo, kagaya ng nakasanayang stories.

Wala naman kasi akong mayaambag na sariling kwentong horror na ganoon ang tema. Ito po ang meron ako, yung tipong mapapaisip ka kung nababaliw ka na ba. Yung mister ko ay nagtatrabaho sa isang call center company. Bali nangyari ito taong 2018. Para makatipid sa pagkain niya, ay pinababaunan ko na lang siya ng lunch at merienda. Meron siyang lunch bag na nabili ko online. Iniiwan niya yon sa locker niya at kukunin lang kapag kakain na siya. Ayaw niyang ilagay sa ref dahil nagkakanakawan ng pagkain sa kanila.

Isang beses na iwan daw niya sa pantry yung lunch bag. Noong binalikan niya, ang bilis daw, wala na kagad. Tinanong niya sa mga staff kung napansin na mga yon yung lunch bag. Pero hindi raw. Siyempre pa napagalitan ko siya pag uwi. Ilang araw din siyang eco bag ang ginagamit na lunch bag dahil hindi agad ako nakabili at naghanap pa ako ng babagay sa kanya na hindi naman siya mukhang elementary.

Isang weekend na maglalaba ko ng mga kortina at kumot, may nalaglag nang ipagpag ko yung isang kortina. Gulat na gulat ako kasi yung lunch bag ni Harvey ang nakita ko. Naisip ko na baka nakita na niya at dahil burara ang asawa ko ay sa labahan ng kumot inilagay imbis na sa kusina para makita ko agad. Noong nagising na siya ng hapon ay sinabi ko sa kanya ang tungkol sa lunch bag. Sabi niya ay hindi na nga raw niya nakita sa opisina nila. Noong ipakita ko sa kanya yung bag ay nagulat pa siya. Ako pa ang tinanong kung saan ko raw nakita.

Eh di, sinabi ko naman. Nakakatawa yung mukha niya kasi parang litong-lito siya. Baka raw napapaglaruan siya ni Junjun, yung batang multo sa opisina nila. Baka raw hinatid sa bahay yung lunch bag. I'm using Harvey's lunch bag. But one day, it's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad. It's not bad.

Noong nasa trabaho na si Harvey ay tinawagan niya ako para sabihin nakita ng staff sa pantry yung lunch bag niya. Nasa isang upuan lang daw at nadampot ng janitor kaya binigay sa staff. Nagulat kaming dalawa ni Harvey dahil alam naming sa bahay nawala yung lunch bag. Paano nakarating sa opisina nila kung saan yun unang nawala? Isa yun sa mga pangyayari Sir Nev na kapag naaalala namin ay napapakamot na lang kami ng ulo. Ito po ang Pinoy Creepypasta Podcast. Iniimbitahan ko po kayo na dumalaw sa ating YouTube channel para sa mga latest episodes. Maraming salamat po mga kapasta.

Sir Nev, good morning po sa inyo at sa lahat ng kapasta na nakikinig. Tawagin nyo na lang po akong Tom. Nakikinig din sa inyong channel ang mama ko. Kaya ayaw kong ipasabi ang totoong pangalan ko. Kapag kasi nalaman niya itong nangyari, ay siguradong malalagot ako. Ilang buwan ko na itong tinatago-tago sa kanya at sa buong pamilya namin. Nakakatawa sana ito at wala namang masamang nangyari. Kaya lang ay kilala ko si mama. Kapag nagsimula siyang mag-sermon ay mauungkat pati yung mga kasalanan ko noong bata pa ako. Hindi rin siya tatahimik hanggat kaya niya. Nakakabadrip kaya secret na lang sana natin ito.

Nangyari ito noong February lang, noong nasira yung rice cooker namin. Lunchtime kasi yun at uuwi si Papa galing sa trabaho dahil masama raw ang pakiramdam niya. Mag-half day siya. Naisip ni Mama na bumili ng mga prutas at yung paboritong instant mushroom soup ni Papa para daw gumaan-gaan ang pakiramdam kapag nakakain. Nagsasaing noon si Mama sa kaldero kasi nga sira yung rice cooker. Sabi niya saglit lang daw siya. Bantayan ko raw yung kanin. Saglit lang daw at maluluto na yun. Siyempre ako naman si Oo. Inulit pa ni Mama na bantayan ko raw at huwag muna akong mag-cellphone.

Pagkaalis ni mama, nawala na agad sa isip ko yung sinaing. Naglaro na ako ng wild drift. Yung una kong laro ay nag-MVP ako, kaya ininvite ako ng isa kong ka-team na maglaro ulit. Pumayag ako hanggang sa nagkapalitan na kami ng Facebook dahil sunod-sunod na lima ang panalo namin. Nakatungtong na ako ng diamond dahil doon. Tuwang-tuwa pa ako tapos biglang parang may sumundot sa tenga ko at naaalala ko yung sinaing.

Takbo agad ako sa kusina kasi siguradong tapos ang sinaing namin. Hindi ko maipaliwanag yung kaba ko kasi ang lakas pala ng apoy ng kalan. Tipong kasasalang palang ni mama ng umalis siya. Nagmumura talaga ako nun tapos iniisip ko na kung saan ko itatapon yung sunog na sinaing at kung makakapagluto ba agad ako ng kapalit bago dumating si mama. I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find the way I was able to find it Next, I'm going to go to Mama and Papa. I'm going to eat lunch at I didn't tell them anything. I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm going to eat lunch at I'm

Sir Neb, a few minutes ago. I know because we were in the kitchen at we were in the kitchen. So, when I checked my mama, it was okay. It was a mess, it was a mess. It was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess, it was a mess.

Bigla kong naalala yung sinaing na pinabantay sa akin ni mama dati na dapat ay sunog kasi nga nasa isang oras yun na nakahihit pa. Pero milagrong maayos ang kinalabasan. Nakakapagtaka yun, Sir Nev. Para bang nagkapalit yung kanin na sinaing sa magkaibang panahon. Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Sir Nev, ito na po yung story ko para sa Glitch in the Matrix. Bali, dalawa po ito.

Yung unang experience ko po, mga 9 or 10 years old lang ako. Paborito po kasi ako ng tita Lordesco, kaya doon niya ako pinapatulog sa bahay nila halos gabi-gabi. Masaya po makitulog sa kanila kasi laging may midnight snack at may airco ng kwarto nila, kaya naman automatic. Pagkakain ko ng hapunan ay diretso na ako sa kanila. Isang gabi na umuulan at patulog na ako katabi ng tita ko. May nakita ako sa isip ko. Hindi ko alam kung vision ba yun o panaginip habang paidlip na. Pero alam ko gising pa ako noon dahil nakatingin ako sa bintana ng kwarto at minamasdan yung kidlat sa labas.

Sa vision po na yun, may babae na nakapigibakride sa likod ng isang lalaki para silang mag-jowa. Nasa isang malamig na lugar sila sa kalagitnaan ng kagubatan. Nasabi kong malamig yung lugar kasi parang gloomy yung paligid. Ang nakakatawa doon sa nakita ko, parang tumatakbo yung lalaki. Mabilis natakbo habang nasa likuran niya yung babae.

Pero natutuwa ako sa kanila. Naisip ko pag laki ko, susulat ako ng libro tungkol sa kanila. Naisip ko siguro may superpower yung lalaki, kaya mabilis. Parang si Flash. Naisip ko din dapat nag-iisang anak yung babae para walang nakakainis na kapatid na magsusumbong sa parents nila tungkol sa boyfriend niyang may superpower. Fast forward 2008. College na ako nang lumabas ang Twilight Saga ni Stephanie Mayer. Napanood ko yun dahil humiram ng CD yung kapatid ko sa kaklase niya.

Noong unang kita ko sa posters noon, parang sobrang familiar sa akin yung itsura ng actors. Noong nakita ko yung scenes na nasa gubat si Edward at Bella, pati yung part na nakapiggy backride si Bella sa likod ni Edward. Napanga nga ako Sir Nev. Naalala ko yung vision ko noong bata pa ko. Ganoon-ganoon ang itsura ng mga characters sa vision ko. Pati mga damit na suot nila, ganoon din. Noong time na yun, pakiramdam ko na agawan ako ng idea. Pero naisip ko din na wala namang maniniwala na naging vision ko yun. Kaya naisip ko na lang pong ikwento ngayon dito. Kumbaga may maniwala man o wala.

Okay lang, basta na-share ko. Yung second story naman po, college days na. Kasama ko noon yung ex ko at mga kaibigan niya na eventually naging mga kaibigan ko rin. Maituturing po na mga geeks silang magkakabarkada kasi sila po yung tipong mahilig maglaro ng Dungeons and Dragons at magbasa ng science fiction at fantasy books gaya ng Star Wars, Game of Thrones, Lord of the Rings, etc. Nasa bahay kami ng isa sa mga kaibigan niya na tawagin na lang nating Bobby. Pinakita ni Bobby sa amin ni X yung collection niya ng books. Nagrekomenda si Bobby kay X ng ilang libro at isa doon yung Old Man's War. Ang book cover po noon ay parang painting sa loob ng isang kuweba na may mga stalactites at stalagmites.

And then there are some people who are green. I thought I was going to be alien. I'm going to be a part of this. I'm going to be a part of this. I'm going to be a part of this. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to be an art style. I'm going to

Iiwan ako saglit ni X sa cafeteria para kunin ang libro sa kotse niya. At nang bumalik siya at makita ko yung libro, nagtaka ko. Kasi iba na yung itsura niya. Isang fighter jet plane na yung design ng cover. Sabi ko hindi yun ang cover ng Old Man's War. Nagdescribe ako ng cover na nakita ko two weeks earlier. At sabi ni X na mas magandang cover daw yung sinasabi ko. Kasi parang ganoon daw ang story ng libro. Mga taong green. Mga ilang oras din naming pinagpipilitan yung alam naming cover ng libro. Pero ang ending, tinanggap ko na lang na hindi ko na makikita yung cover na nakita ko noon.

Dahil hindi na talaga yun ang cover ng librong nasa harapan ko. Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Sir Nev, good evening po. Sana mabasa niyo itong message ko at maisama ito sa Glitch in the Matrix anthology niyo. Medyo hindi ko maipaliwanag ng mabuti itong karanasan ko, pero sana ay mapagtyagaan niyo. Ako nga pala si Chloe at ito ang kwento ko. 2019 ito nangyari. Bagong lipat lang ako sa isang apartment na solo ko.

Waitress ako sa isang bar at syempre pa ay lagi akong puyat. Alam naman natin kung paano ang sistema sa mga bar. Aminin na natin na isa akong CCA o para mas madaling intindihin, GRO. Pero alalahanin lang po natin na marangal ang trabaho ko at hindi ako nagpapalabas sa mga customer. Sir Nev, sa trabaho ko ay madalas na kasamarian ang alak. Nalalasing kami at medyo delikado kapag sumobra sa kalasingan. Pero alaga naman kami ng mga handler namin, kaya wala namang nangyayaring hindi maganda. Isang beses ay may isang grupo ng mga mayayamang lalaki. Syempre ganoon naman kadalasan ang kliyente namin.

We were going to party. We were going to party so we were going to serve. One of them was going to listen to me, even if they were going to talk to me. Until then, I didn't see it and I approached it. I was going to ask if I was going to tell you. I didn't know if I was going to know if I was going to know. I didn't know if I was going to know if I was going to know if I was going to know.

Then he knew him, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, he said, Hindi raw niya alam kung paano napalitan yung charger niya, pero nagpapasalamat daw siya sa akin dahil naagapan ang isang aksidente. Kaya lang kasi ay hindi ko matandaan na nakilala o nakausap ko na pala yung lalaking yon, Sir Nev. Umuuna lang ako sa kanya para matapos ang usapan. Kinaumagahan pagkatapos ng trabaho, ay kinuwento ko sa best friend ko yung tungkol doon sa weird na lalaki at tumawa siya. Lasing na lasing daw siguro ako noong nangyari yung kwento noong lalaki dahil na ikwento ko na rin daw yon sa kanya.

Sabi ng best friend ko ay may sinabi raw ako sa kanya na nanaginip ako na may kinausap akong lalaki at winarningan ng tungkol sa sunog. Hindi ko maalala yun pero pinagpilitan talaga ng best friend ko kaya kalaunan ay naalala ko na ang napanaginipan ko. Natatandaan ko na talagang panaginip yun dahil day off ko yun at sobrang haba ng tulog ko. May napanaginipan akong lalaki noon, pero sobrang weird ang panaginip ko. Bumbero daw ako na rumisponde sa sunog dahil sa charger. Tapos ay noong naapula na yung sunog, ay nagpalit na ako ng t-shirt. May nakita akong nagbibideo na lalaki na sinit ako at sinabihang huwag magcharge habang natutulog dahil may posibilidad na masunog yung charger. Para akong nahilo ng mapagtagpitagpiko yung pangyayari.

Alangan namang nagsleep woke ako at nakisali sa mga bumbero sa pagpatay ng sunog. Pero wala naman akong nabalita ang sunog nang mangyari yung panaginip ko. Wala naman kasing nabanggit yung lalaki sa bar noong kinausap niya ako kung naka-uniform ba ako ng bumbero noong makausap ko siya. Iniisip ko na lang baka kamukha ko lang yung nakausap ng lalaki at baka nagkataon lang yung napanaginipan ko. Pero grabe namang coincidence yun kung ganun. Hindi ko na ulit nakita yung lalaki magmula noon. Sana lang ay ayos lang siya sa mga oras na ito.

Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nevgero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta.

Frequently asked questions

How long is this episode of Pinoy Creepypasta?

This episode is 48 minutes long.

When was this Pinoy Creepypasta episode published?

This episode was published on March 26, 2026.

Is there a transcript available for this episode?

Yes, a full transcript is available for this episode. You can read the complete transcript on the episode page.

Can I download this Pinoy Creepypasta episode?

Yes. Use the download control on the episode player to save the publisher-provided media file.