God's geboorte

Ik ging op een middag met zwaar weer naar de Kampina Heide bij Oorschot. Donkere wolken trokken boven me voorbij. Ik ging tegen ‘n eikenboom zitten en zag allerlei gezichten in de wolken. Het leek of de wolken bezield waren. Dat hebben mensen altijd gedaan, bedacht ik me. Als ze tegen de schemering in ‘t bos liepen en bang werden voor de grillige boomstammen, dan zagen ze er mythische wezens in. Mensen hebben altijd elfen, trollen en kobolten gezien in bossen en op heidevlaktes. En Goden! Boven me is het beginnen te onweren. Ik kan me voorstellen dat een simpele Germaan die hier verloren door de modder liep te ploegen, dat die zich overvallen voelde door dat onweer en die bliksemschichten. Wat kon hij anders doen dan van dit overweldigende natuurgeweld een God te maken? Donar noemde hij hem, en wij hebben er onze donderdagen naar vernoemd.