Göğe Bakma Durağı, Tomris Uyar İçin Bir Şiir Kurma Çalışması- Turgut Uyar

İkimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan, şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden, Güneşlerden, yaban otlarından Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar Şu aranıp duran korkak ellerimi tut Bu evleri atla, bu evleri de, bunları da Göğe bakalım Falanca durağa şimdi geliriz, göğe bakalım İnecek var deriz, otobüs durur, ineriz Bu karanlık böyle iyi, aferin Tanrıya Herkes uyusun iyi oluyor, hoşlanıyorum Hırsızlar, polisler, açlar, toklar uyusun Herkes uyusun Bir seni uyutmam, bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz, biz uyumayalım Nasıl olsa sarhoşuz, nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak, göğe bakalım Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum Tuttukça güçleniyorum, kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman gözlerin, yalnız gibi, ağaçlar gibi Sularım ısınsın diye bakıyorum, ısınıyor Seni sonsuz biçimde buldum, o biçimi almıştın Sandviçlerle, kötü şehirle, terle başbaşa kalmıştın Yürüdü üstüne herkesin neonu, Herkesin babaannesi Herkesin en eski olan kökü, en eski hanesi Yeşili bozup suya çevirdin, akşamı sonsuz uzattın Ne buldunsa o akşama uygun, ne buldunsa ona kattın Sen bir atmacanın en uzun çığlığısın, Her türlü göğü büyüttün, Otobüsleri aldın, şehirleri ufalttın Seversin diye söylerim her şeyi, sana uygun olsun Çünkü her şeyin birbirine uygununu sen bulursun Gel, ellerini ver, en güzel ellerini öyle Ruhum, ateş yüreğim, kokum birlikte öyle... Ağaçlar salınsın öylesine, hiç durmadan Rüzgara eğilsin mavi yüzün... Geceyle gündüzün eşitlendiği günün içinde bir çadır.... Bir çadırın içinde boynun Bir gövde, ellerinin içinde... Seni aldım, bu sunturlu yere getirdim Sayısız penceren vardı bir bir kapattım Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir, biner gideriz Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat Durma kendini hatırlat. Durma! Kendini hatırlat Durma...durma Göğe bakalım