Göğe Bakma Durağı- Turgut Uyar

İkimiz birden sevinebiliriz Şu kaçamak ışıklardan, şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden, güneşlerden, Yanan otlarından, Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar... Şu aranıp duran korkak ellerimi tut Bu evleri atla, bu evleri de, bunları da Falanca durağa şimdi geliriz, göğe bakalım İnecek var deriz....Otobüs durur, ineriz Bu karanlık böyle iyi, afferin Tanrıya Herkes uyusun, iyi oluyor, hoşlanıyorum Hırsızlar, polisler, açlar, toklar uyusun Herkes uyusun Bir seni uyutmam, bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz, biz uyumayalım Nasıl olsa sarhoşuz, nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak, göğe bakalım Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum... Tuttukça güçleniyorum, kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman gözlerin, yalnız gibi ağaçlar gibi Sularım ısınsın diye bakıyorum, ısınıyor Seni aldım bu sunturlu yere getirdim Sayısız penceren vardı, bir bir kapattım Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir, biner gideriz Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç Bir ellerin, bir ellerim yeter belleyelim yetsin Seni aldım, bana ayırdım Durma! kendini hatırlat Durma kendini hatırlat Durma Göğe bakalım