Skip to content
GROCERY HORROR STORIES episode artwork

Feb 13, 2026 24 min

GROCERY HORROR STORIES

from Pinoy Creepypasta Hosted by Sir Nebb and TAGM Marketing Solutions Inc.

Isang simpleng pamimili sa grocery ang nauwi sa bangungot nang mapansin niyang paulit-ulit ang mga pasilyo at tila walang labasan ang establisyimento. Habang paisa-isa ang nawawalang mga tao, may sumusunod sa kanya mula sa likod ng mga istante.

Episode details come from the podcast's RSS feed.

Embed this episode

Ready to play

GROCERY HORROR STORIES

0:00 24:21
of matches

Transcript Auto-generated, may contain errors

My name is Javier. It's been a long time. It's been a long time. It's been a long time. It's been a long time since it's been a long time. It's been a long time to sell it. It's been a long time since it's been a long time. It's been a long time since it's been a long time. It's been a long time since it's been a long time. It's been a long time since it's been a long time. It's been a long time since it's been a long time.

Meron na din naman kaming regular customer na hindi kagaya na mga suki mo sa palengke ay friendly kayo o magchichikahan pa. Iba sa supermarket, pipili ng karne ang mga tao, magpapakilo, tapos aalis na. Pero kahit wala kaming interaction ng mga customer, ay natatandaan ko sila. Siyempre ba naman, sa araw-araw ng ginawa ng Diyos na naroon ako, natatandaan ko na talaga sila. Mayroong isang local meat shop na nagdadala sa amin ang mga produkto nila. Maliit lang yun, nagsisimula pa lang ng mga panahon na yun. Processed frozen meat ang produkto nila at kailangan talagang i-upscale dahil hindi nga kilala. May mga staff na naka-assign sa freezer kung saan naroon yung mga hotdog, tusino at ham nitong meat shop na ito para ipromote yun. At may isang manong na naging suki ng tusino nila. Isang araw nagkaroon ng meeting yung mga manager namin, ang may-ari ng supermarket, tsaka yung mga may-ari ng meat shop. Closed door meeting daw.

At may dalawang babae at isang lalaki na hindi miembro o opisyal ng supermarket at nung meet shop. Hindi namin alam kung ano ang napag-usapan kasi confidential nga. Pero may kumalat na usap-usapan sa lugar namin. Yun daw dalawang babae at isang lalaki na kasama sa meeting ay mga anak noong manong nasuki namin. Nagpakamatay raw yung manong nang makilala ang lasa ng tusino na paborito niya. Ang sabi ay karne raw yun ng tao. Alam daw noong manong dahil aswang ito.

Kaya lang ay hindi na nga raw kumakain ng tao yung manong magmula noong makapag-asaway to at magkaroon ng pamilya. Nagawa raw nitong pigilan ang cravings at nakontrol ang pangangati ng balat kapag gustong mga aswang. Kaso noon ngang matikman ang tusino noong meat shop ay nanumbalik daw ang kagustuhan kumain ng karne ng tao. Ilang araw din daw nahirap nahirap yung manong hanggang sa natagpuan na lang daw na nakasubsob sa mesa kasi naglason. Sa supermarket na pinapasukan ko, unang nagreklamo yung pamilya noong manong kasi ayaw rin naman ng mga yon na kumalat ang tungkol sa pagiging aswang ng tatay nila. E tinatanggi rao noong meat shop na gawa sa tao ang meat products nila. Pero noong itest ng BFAD ang ilang produkto ay nakitaan nga ng human meat. Nag-investiga rao kung papanong nahaluan ng karne ng tao yung mga produkto. Pero wala rao nakitang trabahador na na-disgrash siya o ano. Nag-headcount din pero kumpleto naman. Nagtanong-tanong pa nga rao sa police stations kung may mga nareport na mga taong nawawala.

noong mga panahon na ginawa yung batch ng mga produkto. Pero wala naman daw. Pinasara ng gobyerno yung meat shop at yung pabrika dahil sa nangyari. Hanggang ngayon ay misteryo kung paano nagkaroon ng karne ng tao yung tusino nila dahil hindi na natuklasan kung saan yun nagmula. Hindi rin na isa publiko ang dahilan kung bakit nagsara ang meat shop. Ang sabi ay dahil nalugi raw. Pero yung tungkol sa aswang at yung issue tungkol sa karne ng tao ay nanatili na lang sa mga trabahador na kagaya namin. Pinilit talaga na itago yung pangyayaring yun. Ang nakakatakot lang talaga roon, Sir Nev.

yung confirmation na totoo ang mga aswang dahil kay Manong. Tsaka yung misteryo kung papanong nahaluan ng karne ng tao yung mga karne ng baboy. Ang sabi ng ilang matatanda, baka raw may nakalusot na karne ng baboy na ilusyon lang, pero tao talaga. Maaari daw na nagmula sa supplier ng mga karne ng baboy yung karne ng tao. Welcome back po sa Pinoy Creepypasta. Matagal-tagal ding nawala ang channel, pero mabuti at napakiusapan na rin ng YouTube. Sana sa pagbabalik na ito ng PCP ay mapansin na sa wakas itong kwento ko.

Ako nga pala si Jeppo Iserneb. Personal na karanasan ko itong isishare ko na nangyari noong working student pa ako. Panggabi ang pasok ko dahil nagtatrabaho ako sa isang supermarket bilang Dicer. Medyo stricto ang amo namin at ayaw nang wala kaming ginagawa. Kaya minsan ay sinasadya na naming bagalan ng trabaho para lang hindi kami maubusan ang ginagawa. Mabuti at mabait ang manager. Kaya kapag wala rin lang ang may-ari para mag-inspeksyon, ay hinahayaan niya lang kami na gawin ang gusto namin kapag wala na kaming inaayos. Pero syempre, alam naman namin na kapag trabaho ay trabaho, kaya hindi rin kami pepeteks-peteks.

Mayroon lang kaming isang kasamahan doon na bagong pasok, na noong umpisa ay kinainisan namin dahil ayaw tumulong sa pagpapatas sa bodega. Bale, ang bodega pa naman namin ay sa second floor ng mismong supermarket. Eh itong bagong dicer na tawagin na lang nating ninyo, eh malaki-laki ang katawan. Kapag sinasabihan namin na tumulong naman sa pagbubuhat, ay parang napipilitan lang. Talagang minamadali niya na makatapos, kaya yung ibang kasanya ay mali-mali. Sa inis nga sa kanya ng isa naming kasamahan, ay nireport na siya sa may-ari noong minsan na mag-inspeksyon. Sinabi na minsan daw ay hindi tumutulong sa pagkakarga sa bodega si ninyo.

kahit na tumutulong naman ito paminsan-minsan. Ang nangyari tuloy ay kinausap si ninyo at winarningan na kapag may nakarating paulit na sumbong ay iteterminate na siya. Mula noon ay no choice talaga si ninyo na dumating sa point na naaabuso na siya. Tipong hinahayaan na lang na siya na lang mag-isa sa itaas. May iba naman sa amin na syempre naaawa rin, kagaya ko. Kaya tumutulong naman kami. May ibang dicer lang talaga na parang ayaw na ayaw kay ninyo.

One day, Sir Neb, one of the people who asked me if they were in the window at the top of the building. Is it a job? Why didn't they help? We were not able to do it. We were not able to do it. We didn't see it. We didn't see it. We didn't see it. We didn't see it. We didn't see it. We didn't see it. We didn't see it.

Doon na kami na pausisa. Ito palang Tagalogistics ay may third eye at ganoon din si Nino. Sabi pa sa kanya ni Nino kapag daw naroon siya sa taas ay sobrang lamig dahil hindi lang daw yung lalaki sa bintana ang nakatira sa bodega. May tatlong lalaki at apat na babae pa raw doon na ang isa ay bata. Noong umpisa raw ay takot na takot siyang umakyat sa bodega dahil nakatingin lahat sa kanya yung mga nakatira doon. Pagkatapos ay lumalapit pa raw sa kanya yung batang babae at bumibitin sa braso niya. Kaya nga raw lagi siyang nagmamadali na bumaba.

At noong nagtagal daw ay parang hinaharangan noong isang lalaki yung batang babae kapag lalapit sa kanya. Hindi raw niya alam kung nag-uusap ba ang mga yon, pero mapapansin na lang daw niya na mawawala yung batang babae, tapos ay makakarinig siya ng mga iyak. Sabi noong Tagalogistics, wala naman daw siyang nararamdamang negatibo sa supermarket. Siguro daw ay mga ligaw na kaluluwa lang ang mga yon na nakahanap ng shelter sa bodega kasi bibihirang mapasok ng tao. Simula noon, nakikiramdam na rin kami sa pagpasok sa bodega at narealize ko na medyo malamig nga. Tapos may mga kahon na mas mabigat kaysa karaniwan. Ang sabi ni ninyo ay dahil daw yun sa batang babae na naglalambitin sa mga tali ng karton. Kapag ganoon nadama ko na yung bigat ng mga kahon, napapadasal na lang ako.

Pero ang mabuti noon ay hindi naman bumababa sa supermarket yung mga yon, sabi ni ninyo. Noong umalis ako sa trabaho, ay nabanggit ni ninyo na may nadagdag daw sa mga nakatira sa bodega. Pero may isang lalaki din na hindi na niya nakikita. Hindi ko alam kung anong meron sa bodegang yon, Sir Nev. Pero para bang naging paboritong tambayan yon ng mga multo. Ako si Alice, Sir Nev. May kwentong katatakutan sana ako na gustong ipanarate sa inyo kung inyong mamarapatin. Tungkol ito sa kaibigan kong namatay na pala. Pero nagpakita pa rin sa akin at nakausap ko.

I was known for Magda when I was able to go. I was in the office at my order. I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was so close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I was close to me, so I Isang beses na mamimili uli ako ay hinabol ako ni Magda sa bandang aisle ng mga lotion at iba pang beauty products. Nakangiti pa siya at sinabing itry ko ang isang bagong lotion dahil yun daw ang ginagamit niya magmula ng dumating yun sa tindahan nila. Pinakita pa niya yung kutis niya na makinis nga at maputi. Tapos niyakap niya ako at sinabing bumisita naman daw ako sa kanila dahil namimiss na ako ng inaanak ko. Sabi ko pa eh pag off niya ay pupunta ko sa kanila.

Pagkatapos noon ay ngumiti na lang siya at nagpaalam na. Hindi ko naisip na wala na siya noon at hindi rin ako nagtaka kung bakit in business sa cashier kagaya ng nakasanayan ay sa kalagitnaan ng pamimili niya ako nilapitan. Noong magbabayad na ako ay binati ako ng cashier. Pagkatapos ay tinitigan niya ako at tinanong kung ako nga ba yung kumari ni Ms. Magda. Umuwa ko at sinabing nakausap ko ang bisor nila at nag-recommend pa sa akin ng lotion. Tinanong ko pa nga itong cashier kung totoo bang effective yun.

Biglang napahaplos sa braso niya yung cashier, kaya akala ko naman ay may komento siya tungkol sa lotion. Yun pala ay kinikilabutan na siya. Dahil kamamatay lang daw ni Magda, hindi na raw ito nagising, kaya hindi na nakapasok ng araw na yon. Gulat na gulat ako dahil yung itsura ni Magda ay talagang buhay na buhay at parang napakasaya niya. Hindi ko maisip na wala na siya kaya ang sabi ko sa kahera ay huwag naman siyang magbiro. Pero habang sinasabi ko yun ay nilalabas ko na ang cellphone ko at tumatawag sa number ni Magda. Kabadong kabadu ako noon at nang sumagot ang asawa niya ay hinanap ko agad ang kumari ko.

Kinumpirma nga niya na wala na si Magda at nasa morgue na ang katawan nito. Kinailangan akong akayin ng mga bager para lang makalabas ng grocery. Nanghina ako at nagtaasa ng mga balahibo ko. Pagka uwi ko sa bahay ay nilapag ko lang yung mga pinamili ko at nagpunta na ako kina Magda. Ang naabutan ko roon ay ang mga kapatid niya at mga anak. Walang kaalam-alam ang inaanak ko na apat na taong gulang pa lang na wala na ang mama niya. Basta lang daw may pinuntahan ng mami niya pero hindi niya alam kung saan. Awang-awa ako sa bata, Sir Nev. Kaya siguro nagpakita sa akin si Magda ay para masamahan ko ang anak niya.

Kasi walang nag-iintindi sa bata. Abala ang lahat sa paglilinis at pag-aayos ng bahay nila dahil nga darating na ang katawan niya. Ang inaanak ko ay nakaupo lang sa isang tabi at nanonood ng TV. Siguro ay nakita ni Magda ang lagay ng bata, kaya ako pinapunta. Naiiyak pa rin ako hanggang ngayon kapag naaalala ko. Sinabi ko sa mister niya na nagpakita sa akin si Magda at ang unang tanong niya ay kung malungkot daw ba ito. Mabuti na lang at payapa naman at nakangiti ang kanuluwa ni Magda nang magpakita sa akin. Kahit papano raw ay lumuwag ang pakiramdam niya na mukhang maayos naman ang asawa niya.

A few years ago I was in the supermarket where I was working with Magda. I have been working with Sir Nev, but I was trying to put my heart on it. I was trying to find my heart for me to see what I wanted to do now. How are you, Sir Nev? And now I'm listening to this channel. I'm going to go with my name, Diane. I'm going to tell you what I'm going to tell you about it. I'm going to tell you what I'm going to tell you about it.

Tawagin na lang nating Buboy ang anak ko. Si Buboy Sir Nev ay masasabi kong may third eye kasi bata pa lang siya ay napapansin na talaga naming may mga kalaro siya na hindi namin nakikita. Noong nagsimula na siyang mag-aral ay naging open siya sa amin tungkol sa mga nakikita niyang kaluluwa. Nakasanayan na lang namin tsaka napansin kong mukhang kaya namang i-handle ng anak ko yung kakayahan niya kaya hindi naman ako nabahala. Pero may isang karanasan kami noon na hindi kumakalimutan. Madalas kong kasama si Buboy kapag naggrocery ako.

Usually doon lang kami sa lumang supermarket na mimili. Pero napadayo kami sa bayan kasi may bagong tayong branch ang isang kilalang store. Tatlong linggo ng araw mula ng magbukasyon kaya dinayo namin. Hindi ko na lang sasabihin kung anong store pero itago na lang natin sa pangalang purong ginto. Pagpasok namin natuwa pa si Buboy kasi mas malamig daw dun kumpara dun sa grocery na dati naming pinupuntahan. Pero nung napunta na kami sa bandang gitna, napansin kong nag-iba yung timpla ng anak ko. Naging tulala siya na parang may iniiwasang tignan. Siyempre pa tinanong ko siya kung may problema.

Pabulong lang siyang nagsalita. Sabi niya, Ma, meron po akong nakikitang bata doon sa itaas. Nangilabot ako sa sinabi niya, Sir Nev. Tinanong ko kong saan banda. Tapos niluso niya yung mga shelf na nasa harap namin. Hindi na ako nagsalita noon. Pero naramdaman kong biglang naging kakaiba yung lamig ng lugar na yon. Idagdag mo pa na naramdaman kong may nakatingin sa amin. Sabi ko, okay lang naman siguro kasi bata lang naman. Madalas kasi kapag bata ang nakikita ng anak ko ay mapaglaro lang at kadalasan din ay hindi naman natatakot si Buboy.

Pero sabi ng anak ko Sir Nev, iba raw yung batang yun. Kasi hindi niya gustong makipaglaro o ano. Sa dating daw niya ay parang gusto niyang makapanakit ng tao. Kaya natatakot si Buboy sa kanya. Natakot na rin ako nun. Kaya minadali ko na ang pamimili. Nung nadaan kami sa pwesto ng mga diaper, may mga dicer na nagbababa ng stock. Yung mga shelf kasi doon Sir Nev, sa ilalim ay yung mga produkto na binibenta. Tapos sa pinakataas ay mga kahon. Doon nila nilalagay yung iba pang mga stocks.

May isang trabahador na nasa itaas. Inaabot niya sa mga kasamahan niya yung mga kahon. Maya-maya, narinig ko na lang si Buboy na may binubulong. Ang narinig ko lang na sinabi niya Sir Nev, huwag mong gagawin, maawa ka sa kanya. Kitang-kita ko yung takot sa anak ko at awang-awa ako sa kanya. Bigla niya akong hinawakan sa kamay, sabay-sabing, Mama, uwi na po tayo please.

Pagkasabi niya noon Sir Nev, nagsigawan yung mga dicer sa harap namin kasi nahulog na yung lalaki sa itaas. Mukhang malala yung bagsak niya kasi talagang naramdaman namin yung kalabog ng pagbagsak niya tapos wala siyang malay. Hindi na ako nag-usisa noon kasi inisip ko agad yung anak ko. Iniwan ko na lang yung cart namin at umalis na kami agad. Pag uwi sa bahay, kinausap ko yung anak ko. At ang sabi niya ay yun ngang bata ang may gawa nun. Tuwang-tuwa pa raw siya sa ginawa niya. Sabi rin ni Buboy, Sir Nev, yun na raw siguro ang isa sa pinakamasamang elemento na nakita niya. Hindi na ako sigurado kung anong nangyari doon sa lalaking nakulog, pero pinabless yung branch na yun. Kasi kahit daw yung mga empleyado ay may nararamdaman doon, lalo na kapag wala na yung mga customer. Magandang araw po sa inyo, Sir Nev. Una po sa lahat ay gusto kitang i-congratulate dahil 500,000 na ang subscribers mo. Kalahati na yan ang isang milyon.

May ishare po sana akong kwento, pero hindi ko po personal nakakaranasan. Kwento ito ng mama ko noong dalaga pa siya. Late 90s daw ito nangyari, hindi pa niya kilala ang papa ko nun. Nasa poder pa siya nila lolo at lola sa Iloilo. Nagtatrabaho siya doon bilang cashier sa isang maliit na grocery store. Kadalasan daw ang mga customer ay mga residente lang doon, kaya halos lahat ng bumibili ay kilala nila.

May pagkakataon daw na mayroon silang napansin na batang babae na madalas patakbo-takbo sa store. Hindi lang daw nila pinapansin kasi baka anak ng isa sa mga namimili. Yun nga lang, hindi nila alam kung sino kasi hindi pamilyar yung bata. Ang ganda raw nung bata, maputi at makinis yung muka. Sa tansya ni mama nasa 13 anyos yung batang yun. Ang isang nakakapagtaka raw, eh hindi nila napapansin na pumapasok yun sa grocery store at hindi nila nakikitang umaalis. Basta bigla na lang nilang makikitang nasa loob na, tapos bigla na lang wala na siya roon.

Isang beses daw, may binili yung bata. Actually, yun daw ang unang pagkakataon na may binili at pumunta sa counter yung batang yun. Tiempo raw na si mama ang cashier. Mga tsokolate raw ang binili nung bata. Nakangiti lang daw ito kay mama at hindi nagsasalita. Sabi pa ni mama sa akin Sir Nev, parang nahipnotize siya nung bata. Kasi medyo natulala siya. Hindi niya maalis yung tingin niya sa mga mata nung batang babae. Nag-abot daw siya ng bayad kay mama. Buong isang libo raw ang binayad niya. Nung kinuha ni mama yung bayad, nakatitig pa rin siya sa mata nung bata. Kaso, hindi na raw niya kinuha yung sukli.

E nasa 200 lang daw yung binili niya. Basta naglakad na lang siya palabas. Hindi siya nagawang habulin ni Mama kasi nga parang naistatwa raw siya. Ang ginawa na lang ni Mama, tinabi yung isang libo sa gilid ng cash register. Baka raw kasi bumalik yung bata. So alam ni Mama niyan na mag-over siya kapag binilang yung mga napagbentahan niya. Ang kaso Sir Nev, noong magbibilang na si Mama, napansin niyang yung isang libo na tinabi niya ay nawala.

Ang naroon na lang ay dalawang piraso ng dahon. Inisip niya na baka ginodtime siya ng mga kasama niya, pero hindi naman uso sa kanila yun. Hindi sila nagbibiroan, lalo na kung pera ang pinag-uusapan. Edy kamot ulo na lang si mama kasi short siya ng dalawang daan. Medyo malaki na raw yun para sa kanya nung mga panahon na yun.

Bago pa nakasagot si mama ay inabutan na siya ng 2,000. Tatanggi sana si mama kasi sobra-sobra yun. Pero pinilit daw siya nung lalaki na tanggapin yun. Pagkatapos umalis na sila kasama yung batang babae. Sir Nev ilang araw daw hindi ginalaw o pinangbayad ni mama yung binigay na pera kasi baka bigla na naman daw maging dahon. Pero buti naman daw at totoong pera siya.

Ilang buwan na topic sa trabaho niya yung pangyayaring yun. May mga nagsasabi na inkanto o diwata yung batang babae at napaglaruan si mama. Pero ang dami rin naingit sa kanya kasi tumubo siya ng 1,800. Inantay nga nilang bumalik yung batang babae sa store. Kaso hindi na siya ulit nagpakita sa kanila.

Frequently asked questions

How long is this episode of Pinoy Creepypasta?

This episode is 24 minutes long.

When was this Pinoy Creepypasta episode published?

This episode was published on February 13, 2026.

Is there a transcript available for this episode?

Yes, a full transcript is available for this episode. You can read the complete transcript on the episode page.

Can I download this Pinoy Creepypasta episode?

Yes. Use the download control on the episode player to save the publisher-provided media file.