Günü Aydınlatan Biraz Da Yüzündür- Nursen Yıldırım/ Aşka Dair Nesirler- Ümit Yaşar Oğuzcan/ Ah'lar Ağacı- Didem Madak/ Kürk Mantolu Madonna- Sabahattin Ali/ Yedi Güzel Adam- Cahit Zarifoğlu

Son bir kaç ayda evden çok az çıktım. Yere göğe sürtüne sürtüne sokaklardan tırmandım. Her yer biraz daha eskimiş. Günü aydınlatan biraz da yüzündür, Bağışlanmayacak günahlar işlemiş, hüzünlü bir kul için. Bir kadın neden ağlar dibi tutmuş tencereye? Bir kadın neden ağlar dudaklarına kırmızı ruj sürerken? Bir kadın neden ağlar örerken saçlarını? Boş ver. Anlatması güç. Yangın düşün. Ve rüzgar. Batan gemi düşün. Ve yüzme bilmeyen insanlar. Anlatması güç. Boş ver. Bir kadın neden ağlayamaz aşka, acıya, doğuma, ölüme? Bir kadın neden ağlayamaz o her izlediğinde hıçkırtan film sahnesine? Bir kadın artık, Neden ağlayamaz? Boş ver. Anlatması zor. Kül düşün. Ve rüzgar. Batmış gemi. Ve ölü insanlar. Anlatması zor. Boş ver. Durup durup geçmesin içinden ağlamak...Geceyi bu kadar sakinleştiren biraz da yüzündür. Adını andığımda, sıcak akıyor bütün nehirler Dünyayı dolduran, Sözü olduran o. Ve ben ne desem şimdi, benden değiller. Hâlâ soruyor musun bana aşk ne demek? O en "bir" ve "tam" olana yürümek. Kuşun gözü küçücüktür, ama bütün vadiyi görür. İşte böyle bir şey seni görebilmek. Yaşamımı anlamlı kılan tamamen yüzündü. Senin yüzündendi ömrümü bu kadar uzatmam. Kalmaya sebebim yüzündü, Senin yüzündendi sigarayı azaltmam. Aşama serinliğini veren yokluğun, Adını yazdığın deniz, Okunaksız nehirler yüzün Bir madencinin akşamları gibi yeryüzü bana Yaşanmaya değer ne varsa yeryüzünde, senden geliyor. Senden geliyor sevinçler. Özlemlerin tadı, aşkın ölmezliği, güzelliğin anlamı senden geliyor. Sen neredeysen, iyilik, temizlik orada, dostluk orada. İnsanlık orda, inanmak, sevmek orada. Orada en koklanmamışı çiçeklerin...Orada en tadılmamışı meyvelerin. Renklerin solmazı, şarkıların en unutulmazı orada. Zaman, senin olduğun yerde bir ağaçtır meyve veren. Duygu, senin olduğun yerde, eşittir sonsuzluğa. Senin olduğun yerde, yaşamakla ölüm birbirini tamamlar. Yaşamak da yok, ölmek de yok, sen yoksan. Varsan güçlüyüm. Varoluşundur yaşatan beni. Ölürsem, varlığına inanarak ölürüm. Dünyayı ayaklarının altına seremem. Olmadık mucizeler yaratamam sana. Dahası, belki de sana ''En çok sevdiğim şeysin.'' demem de aşk değildir. Sen benim, içimde çevirip durduğum bıçaksın. Aşk budur. Aslında sen de aynı şeyi söylüyorsun...İnsanla hayvanı ayırt etmek için yeterli değil midir? Gözlerine baktığım zaman susmanın bir sebebi olmalı...Bana kendini anlat. Korkularını, dileklerini söyle bana. Mutluluk insanı tatlı yapar. Başarı ışıltılı...Zorluklar güçlü...Hüzün insanı insan yapar. Yenilgi mütevazi... Bazı yaralar yararlıdır, buna inan. Bazı yaraların ortasından küçücük bir el, sanki geçmişe çiçek uzatır. Bazı yaralardan sızan kanla, tüm geleceğin yıkanır. Bazı yaralar, sayıyorum sayıyorum hiç bitmiyor. Sayıyorum, hiç bitmiyor güller. Sensiz hiç bitmiyor zaman. Belki saymayı mutsuzlar bulmuştur. Mutsuzlar hep sayar. Tam on gün oldu. Gamzelerinden su içmiyor kuşlar. Kendisinden daha dün ayrılmış gibi taze bir hasret duydum. Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Fakat kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor. Ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bir bildiğin varsa, şimdi söyle derim ben. Çünkü sabaha geç kalabilirsin. Şunu unutma ki, yeryüzünde gecikmişliğin ilacı yoktur. Sen Cuma gününün, hürriyet kadar kutsal olduğunu anlat onlara Anlat insanda ölümsüz olmak yaprağının, hangi ağacın kıvranışı olduğunu Güzün hazırladığı insan yavrularını, Kışın insan yeteneklerini, Baharın, insan olanaklarını anlat durmadan Anlat onlara.