Güz Fotoğrafları/ Telezaman- Gülten Akın

Bir yerlerde sürgit yapılan bir şeyler kımıldamaktadır Bitenleri vardır, durur orda, olduğu yerde Çekilmeyi bekler ya da resimlenmeyi Öyle sanılır Güzün bir yanında o çini soba, kendini kaçıran mavileriyle Öte yanı yağmur Bitmiş ve fotoğrafı çekilmiş bir kuzineyse, kış mutfağında hiç de sessizce durmuyordur Çünkü açık pencereden girmiş, girmeyle birlikte kendini duvardan duvara çarpan birçok kuşu izliyordur Kanatları, gagaları kan revan Bir de seni seviyorum fotoğrafı, Neden sen yoksun içinde? Atmışsın kendini çerçeveden dışarı Süssüz ve katkısız, kendin olarak dönüyorsun Yaşıyor böylece seni seviyorum fotoğrafı Ne yapsam olmuyor, ne yapsam? İyi çıkmıyor kendiminki Deniz uzaklaşıyor gitgide Ufuk çekiliyor Kumsal genişliyor Kısalıyor adımlarımızsa Kumlar mı? Yaz oysa En güzel orda yazlardı Kabuklaşabilir akrep kendi hızında Deniz uzaklaşıyor Deniz uzaklaşıyor gitgide Biz mi? Biz değiliz, önceki dün bugün başka Dokumuzu değiştiriyorlar hızlı vuruşlarla Tutunamıyoruz ilgilerimize, sevgilerimize Ve aşka Deniz uzaklaşıyor