Güzel Kaybettik- Caner Yaman/ Kış Mezarı- Anne Michaels/ Sensizlikte, Şaşıp Kalmak- Nazım Hikmet Ran/ Siyah Kuğu 2 Ruh Kadehi- Beyza Aksoy

Canım benim... Sen bilmiyorsun şimdi. Ne yorucudur seni anlamaya çalışmak... Sinsi bir düşman gibi ilerler kendini hissettirmeden anlaşılma çabası. Sonra yıkar geçer. Yıkımları onarmak için, delirmiş gibi anlatırken, farkına varamazsın içindeki yıkımın... Anlattıkça, anlaşılamamanın tahribatı. Enkazlar altında herkes yalnızdır. Ayakta kalanlar hep yanlıştır. Kendin. Bir noktadan sonra, insanları da erteler. Anlatmayı da erteler. Anlamayı ertelemez bir tek... Bir kere anlamıştır artık anlatmanın boşunalığını... Ertelemez artık. Anlar hep... Ve hep acı çeker. Ama gerçek böyle bir şey. İhtiyaç duyduğunda, hiç seninle aynı odada, ya da arabanın arka koltuğunda yanında olmaz. Hep yıllar sonra, gölün bir tarafından dalıp, diğer tarafından çıkan su kuşları gibi kafana dank ediverir. Gerçeği iki elle tutmaya çalışırsın, ama o arkanda beliriverir. Peki hiçbir yolu olmayan bir aşk ne yapar? Başka bir şeye dönüşür. Sizi incitmesi durana değin, yanınızda taşıdığınız ve kendi varlığınıza bağladığınız ağır ya da keskin bir şeye. Başka bir göze değdi diye gözlerin, Gözlerim seni terk etti. Başka bir eli avucunun içine alacaksın diye, Ellerim seni terk etti. İkna edemedim... Sensizlikte seni yaşadığım aşka karışıp, Hiçlikte sen olduğum ruhum seni terk etti. Bir şeyi diyemedim. Dinlemedi. Beni de terk etti. İlk düşüşün, bir kez daha düştüğünde, dizlerinde nasıl bir acı hissedeceğini öğretiyor. Bu yüzden sonraki acılar tanıdık geliyor. Önce hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor. Sonra, bir daha asla başlanamazmış gibi. İkisi de büyük yanılgı. Ama birincisi biraz da aptallık. Sana geliyordum. Doğruca...Hiç sapmadım. Yordun, yoruldum. Nasıl bir durak bu? Hayal kırıklığına uğradım. Hala uğradığım noktadayım. Yine gelmeye kalksam sana, batar kendi kırıklarım bana... Ama ben, dövüşebilirim. Doğru bulduğum, Haklı bulduğum, Güzel bulduğum her şey için. Herkes için. Ama gel gör ki, çoktan unuttum şaşıp kalmayı. Şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak, Açık, Ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni. Yazık. Kasımlar zaten acır. Yelkıran kasımlar çok acıtır. Sen benim, kasım ayımsın. Acımsın.