Güzelle Büyü- Turgay Fişekçi

Ben sana ejderhaları anlatmadım. İnsanların dinazorları neden yediğini, Bir bardak suyun bana neler söylediğini, Sabahı çiçek açmış bir resimle karşılamanın anlamını Güneşin uykulu yüzüme vurduğunda aklımdan geçenleri Kırık bir kalple oturup boyalara dokunmayı Küçük balkonumdan izlediğim göç eden bulutları Beslediğim sarı lalenin kitaplarımın arasında nasıl dik durmaya çalıştığını Bir kirpikten nasıl düşüleceğini Rüyada hayal etmeyi Banyo aynasına nasıl dünyaları düşürdüğümü Kendimi bir ılık pencere önünde duran kızın masalıyla nasıl yıllarca uyuttuğumu Kirpileri izlediğim ilk geceyi Yanık Saraylar’ı ağlaya ağlaya nasıl defalarca okuduğumu Boyalarımla dolu, yuvarlak, mermer bir balkon masasını nasıl hayal ettiğimi Defneye baka baka Ay’ın beni iyi etmesi için her gece balkonda nasıl beklediğimi, Önünden bir bulut geçse bana gülümsediğini gördüğümü Çok çocukken mutfak penceresinden onunla nasıl konuştuğumu Kalp kırıklarından ölmemenin utancını Kendimi nasıl çukurlara attığımı Evinin kokusunu ne çok sevdiğimi Sana gelen merdivenleri çıkarken kahkaha atmamak için nasıl surat astığımı Kucağının benim oyun yerim olduğunu, uzandığım çimen olduğunu Hiç söylemedim.