Güzelliğe İlahi- Charles Baudelaire

Derin gökten mi geldin, uçurumdan mı çıktın Ey güzellik? O kutsal, cehennemlik gözlerin Hem iyilik hem de suç dolduruyor kadehe, Belki bu yüzden çarpıcı bir şarap gibisin. Kokular taşıyan fırtınalı bir havasın; Gözlerinde güneşin batışı, doğuşu var, Öpücüklerin tıpkı süzgeç, ve ibrik ağzın, Yiğidi alçaklaştırır, çocuğu yiğit kılar. Uçurumdan mı çıktın, yıldızlardan mı indin? Hem yıkım, hem kıvanç saçıyorsun bütün gün, Yöneten sensin, Ve sensin, tek söz etmeyen de. Alay ettiğin ölüler üstünde yürüyorsun; Daha az mı çekici Korku? Ve Cinayet, sevdiğin süslerin arasında, Mağrur göbeğinde, sevdalı dans etmiyor mu? Su sineği, gözü kamaşmış, uçuyor sana, Cızırdayan mum diyor: Kutsayın alevimi! Sevgiliye aşık, soluk soluğa, mezarını okşayan canlı cenaze gibi. Ha cennetten gelmişsin, ha cehennemden, boş ver... Ey güzellik! Korkunç ama kalbi temiz dev, Sen Gözünle, gülüşünle, ayağınla bana n'olur Sonsuzun kapılarını şöyle açabilsen? Şeytanmış, Tanrıymış, Melekmiş ya da Su Perisi Ey kadife gözlü peri, sen bunlara boş ver, Ey uyum! Koku, ışık, - ey tek ecem, kuluna Daha az kötü evren, daha hafif yük yeter. Kötülük çiçekleri adlı kitabından. "hiçbir şey bilmemek, hiçbir şey öğrenmemek, hiçbir şey duymamak, yalnızca uyumak, uyumak hep, bu gün tek dileğim bu. evet, utanılacak, rezil bir dilek, ama yürekten."