Hapishane Şarkısı (3)- Sabahattin Ali/ Sen Güneş Kokuyorsun Daha!- Haydar Ergülen/ Dostlar-Edip Cansever/ Bütün Şiirleri (2)-Şükrü Erbaş

Bu çizilmiş gökyüzünün altında, en çok, yaratılmış gökyüzüne bakmayı özledim Hayatta paylaşmaya değer bildiğin bir sır varsa eğer, Haykırıp dağlara taşlara anlatmalıymış meğer Burada çiçekler açmıyor, Kuşlar süzülüp uçmuyor, Yıldızlar ışık saçmıyor, Geçmiyor günler, geçmiyor. Yağmur yağınca elma ye, Sözcüklerin nasıl da yıkanık Ve onlarla öp gövdemi Ruhum yıkanır Bahçem yenilenir Burada olmamın tek nedeni sensin. Sevdiğin adamı anlat bana Aşk gibi gelir Öyle kederlenirim ki, ancak bir mutluluğa benzetilebilir Yazmasam da olur Sen bahçesin, ben kasırga Çiçeklerin kopar burada Ben yara gibiyim Sen kıştasın, Ayakların üşür burada Beni burada bırakma Elimde bir çanta, şurada burada dolaşıyorum Hep bir yerlere gideceğim sanki Güvercinler konuyor saçlarıma Bir çınar yaprağı düşüyor ayaklarımın dibine Kupkuru Elime alıyorum, çiziyorum üstüne kalbimi Kalbim, diyorum Yorgunsa da, yaralıysa da, Burada bir başka hayat olmalı Onu arayalım. Hadi kalk. Onu bulalım Düşünmeye başlamak üzere gibiyim. Ben burada bir kara suyum Ben burada değirmen taşlarında buğday Anlamakla katlanmak arasındayım Ruhumdan zehirli bir ok ile vurulmuş gibiyim Yolum olarak bir tek sen varsın Kalbimi verdim, avuçlarında kalsın Düşüyorum, düşüyorum, düşüyorum ben