Hasarlı Döngü/ Kemik Ağacı- Black Sky

Karanlıktan aydınlığa uzanan zamanın saatinde, Kum zerrelerini döküyorum evin arkasındaki bahçenin dibinde Kısa pantolon, koşturuyorum babamın dizinin dibinde Her gece dualar ediyorum sevdiklerimi benden önce almasın diye tanrı İnancımı sorguluyor kaybettiklerim Yitip giden her gönül sahibi, taş ediyor yüreğimi Nefesime endişe tohumu gibi yerleşiyor her veda Boşluğa yazılmış bir öyküyüm Adımın bir önemi yok... Saçaklarından buzlar sarkan terk edilmiş bir diyar gibi, kendi içimde titriyorum Başka sonlar bulmalıyım kendime Ama ne zaman bir düşe yerleştirsem cismimi, Karanlık...Sadece karanlığı hissediyorum Görkemli sonları beklemekten yoruldum artık Kim bilir? Bak, Aralanıyor cehennemin kapısı Kanlı parmaklarıyla çekiştiriyor iblisler dünyanın kalan zamanını Bir şans daha verilsin diye beklemek ne kadar da saf bir hevesmiş Oysa birazcık önem verseydim, Birazcık çalışmış olsaydım bilirdim değil mi? Çok zaman önceydi kızıl denizin ortadan ikiye ayrılması Ve tabii ki, Geçmiş olanı geri getirmeye çalışmak Ve ben, bekleyemeyecek kadar da yorgunum... Her seferinde hatırlıyorum, Başka bir düş lazımdı bana, biliyordum Bir düş daha yazıyorum Yeni bir döngü yaratıyorum sonunu değiştiremesem de Sonra yine, Yine, Ve yeniden çiziyorum aynı rotayı Ayrılıkları ben yazmadım Tanrı’nın çok kızdığı bir gündü kullarına, Yıldırımlarıyla ısıtmıştı dünyayı Isıtmak dediğime bakma, Alev alev yanarken, izlemek zorunda kalmıştık tüm kainatı Sanırım İlk günah da o gün doğmuştu Çünkü ilk defa alevler içerisinde koşturan atların yelesinde görmüştüm kirlenmiş ve harabeye dönmüş cenneti Tüm dünya acıyla taş kesilmişti İnan, başka bir düş yazmak istiyorum Yeni bir döngü Ama, “Hasarı hatırlıyorum” Hasar çok büyüktü Beyaz bir ışık, Gözleri kör edecek kadar parlak bir ışıkla gelmişti bu sefer Ne kanatları bembeyaz meleklerin koynunda semaya uçabilecektim, Ne de ensemde konuşan şeytanıma plastik dahi olsa kanatlar bağışlayacaktı Tanrı Yıldız tozu dökülür toprağa Ak toprak, sürülür avuçlarıma Eskisi gibi değilim artık Kaybettiğim her parçamla, değiştim Yenilendim Fırtınalar öyle huzurlu geliyor ki, Sakin limanları bile düşlemiyorum Batıp çıkarken başım suyun üzerinde, Anlamazsın belki O bir saliselik zamanda gördüğüm o gökyüzünün değerini daha iyi anlıyorum Hem... Korkma boğulurum diye Öyle derin bir nefes çektim ki içime, Sana ızdırap gelen bu durum Hayata dair kazanılan başka bir tecrübe Şimdi bir dilek tut kalbinin ağacında Ve üfle onu Gülümse Kalbinin ağacından, senin adınla selam söyleyecek Tanrı’ya