Hasretinden Prangalar Eskittim, Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden, Vay Kurban- Ahmed Arif

Yiğitlik, sen cehennem olsan da Fedayı kabul etmektir, Cennet yapabilmek için seni, Yoksul ve namuslu halka. Bir daha hangi ana doğurur bizi? Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret Asıl biz biliriz kederi. Yürek işçisiyim yani Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş, Ne salkım bir bakış, resmin çekeyim, Ne kınsız bir rüzgâr mısrâ dökeyim Sus...Kimseler duymasın, Duymasın, ölürüm... Aymışım yarı gece, Seni bulmuşum sonra Bana gelince, şimdilik hiçbir şey sorma. Vurulmuşum Düşüm, gecelerden kara Canımı alırlar ecelsiz Sığdıramam kitaplara... Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız Kaç yol ağlamaklı olmuşum geceleri Dövüşenler de var bu havalarda El, ayak buz kesmiş, yürek cehennem Gerçi, gece uzun, Gece karanlık, Ama bütün korkulardan uzak. Ümit, öfkeli ve mahzun Ümit, sapına kadar namuslu Ümide benzer Soğuk bir namludur kör pusuda Sen genç, Sevdan ölünecek kadar güzel... Seni sevmek, Felsefedir, Kusursuz, îmândır, Korkunç sabırlı. İp'in, kurşun'un karşısında yürür Sıradağları devirir, Akan suları çevirir, Alır yetimin hakkını, Buyurur, kitabınca... En iyisi, sana imdat demektir. Özlemektir seni, ölesiye... Nasıl da almış aklımı, Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdân....çıldırasıya... Gelgelelim, Beter, bize kısmetmiş.