Hasta La Raíz- Natalia Lafourcade/Red Swan- Shingeki No Kyojin

Üşüyeceksin, çıkma dışarı Yorulacaksın, otur Ben taşırım, bırak Yavaş ürü Kendine iyi bak Sen uyu Ben yalnız giderim Nehirler geçip duruyorum Ormanlarda yürüyerek Güneşi severek Her gün dikenler söküp duruyorum Geceleri hayaller kurup duruyorum Havada gelecek kokusu var Her yerde hissedebiliyorum Düşünüyorum yürüdüğüm her an Ve her belirsizliğin her saniyesinde Bilmemenin her anında... Sanki zamanın içinde kaybolmuş, bir rüyada gibiyim Sanki ışık sisleri olan, Sanki bulutların kokusunun derinlerinde kaybolmuş gibiyim Seviliyorum diye aldatarak kendimi, Kahroluyorum Ama çıkarmıyorum sesimi Beni ağlatacak bir bahane bul Ufuğu saran karanlık gibi, Korkunu gizle Yalan söyle Kur hep hayal, Ve devam et böyle Düşen Melek gibi göğü sarsarak belir Nedir yalan? Nedir doğru? Neye inanayım hayatımda? Bir kelime hiçbir şey söylemez Ve aynı zamanda her şeyi saklar Suyu saklayan rüzgar gibi Çamuru saklayan çiçekler gibi Bir bakış hiçbir şey söylemez Ve aynı zamanda her şeyi söyler Yüzündeki yağmur gibi Ya da define haritası gibi Bir gerçek hiçbir şey söylemez Ve aynı zamanda her şeyi saklar Sönmeyen bir şenlik ateşi gibi Toza dönüşen bir taş gibi Geri çekilmekten o kadar bıktım ki, Her şeyi dağıtabilirim Eskiden dünyayı yönetirdim Emri verdiğimde denizler yükselirdi Şimdi sabah tek başıma uyuyorum Eskiden sahibi olduğum sokakları süpürüyorum Eskiden zar atardım Düşmanlarımın gözlerindeki korkuyu hissederdim Ardından duvarlar üzerime kapandı Ve kalelerimin durduğunu farkettim Tuzdan sütunların ve kumdan sütunların üzerinde Amansız ve vahşi bir rüzgar vardı Kapıları uçuran ve beni içeri alan Çatlak camlar Ve davul sesleriyle İnsanlar benim ne olabileceğime inanamadı Ben sık sık yardım istemem Kendi iyileşmemi kendim hallederim Niyetim iyiydi Ve umutlarım vardı Ama anladım Her şeyin değişmesi için yer yok