Hayallerini Yak Evi Isıt 3- Cezmi Ersöz/ Mutsuz Çocuklar Ülkesi- Özgür Bacaksız/ Garip Bir Kolleksiyoncu (1991)

Üzerinde ''yaşayacağız'' yazan bir duvarın dibinden, sana sesleniyorum Çocuksu günler eskide kaldı O çiçek kokuları, O hayaller, O saflık Geride kaldı Sürekli geçmişe bakan bir kuş var içimizde Yaralıymış, Zorlukla nefes alıyormuş, Ve dünyayla hiçbir işimiz kalmamış gibi yapıyorduk herkese Buzlu bir camın ardından bakıyorduk sanki güneşe Her şeyi bildiğimizi sanıyorduk Her şeyi bildiğini sanan, Sıra dışı olmaya çabalayan, ezberci çocuklar gibi Gökyüzünden gelir maviye yenilmemiz, Yeniliriz her zaman yüreğimize Dışlanmaktan, Yalnızlıktan ödü kopan insanlarız şimdi Doktor, beni neden önünüzdeki kitapta arıyorsunuz? Ben düşündüğünüz gibi olmak zorunda mıyım? Neden bana bir sıfat yakıştırmak istiyorsunuz? Korkak, çocuksu, karamsar, tutkulu, saf, alıngan, yalnız, erdemli... Ben, bana yakıştırılan sıfatlardan kurtulabilir miyim diye size gelmiştim Bir güvercin ürkekliğinde yaşayan, kalbi titrek vakalarız Çocukluktan sonraki tüm çabalar, delik bir balonu şişirme uğraşı kadar boş Ve insan bir gün anlar ki, Çok sevdiği her şey uçup gider Değişir yürekler Biter duygular Geride kalır müzikler, Kokular, anılar. Suçu olmayan tüm şeyler, geride kalır Ama insan gider Çok sevse de gider... Güzel şeylerin gitmesine kızdım. Neden gider ki hep güzel şeyler? Sizce, Başkasına tercih edilen biri, nasıl olur da böyle bir anda yaşamaya başladığını hisseder, Ve hikayesinin kaldığı yerden devam ettiğine inanır? Söyler misiniz? Siz bunu yaşamaktan korkmaya bağlayabilirsiniz doktor Ya da acı çekmekten zevk aldığına Bazen ne geçiyor aklımdan biliyor musun doktor? Bazen ne derim kendi kendime biliyor musun? Herkesi toplasam diyorum. Dağda taşta yolda beldede kim varsa herkesi Ve sorsam diyorum, Nereye böyle? Bu telaşla, Bu hırsla, Bu aceleyle nereye böyle! Doktor, biliyorsanız bize hayatı öğretin Hayattan nasıl kolaylıkla kaçılacağını, Sözüm ona çok hırpalanmadan nasıl başarılı olunacağını değil İlle de bir suçlu aramak gerekiyorsa, herkes suçlu doktor Sıra dışı, iyi kalpli, acı çekmekten korkan, karamsar...Bu sıfatlar, derin tuzaklar gibi etrafımı çeviriyor doktor Hiçbir yere hareket edemiyorum Bu yaşta, bu yorgunluk garip değilmi Doktor? Ben başkalarını düş kırıklığına uğratmaktan çok korkuyorum Aslında artık kimse böyle düşünmüyor İnsanların büyük çoğunluğu kendi kaderlerini dünyanın kaderinden çoktan ayırmışlar Öyle ki, dünyaya bir şey olsa bile, kendilerine bir şey olmayacağını sanıyorlar Ne insanlık, Ne gelecek Ne de hakikat beni ilgilendirir doktor Evet doktor İnsan bazen, düşlerine bile yasak koyuyor Kendisine olduğu gibi yakalanmaktan çok korkuyor Doktor! Beni önünüzdeki kitaplarda aramayın Lütfen... Bana sıfatlar yüklemeyin Buraya sıfatlardan kurtulmaya geldim Beni yanıltmayın doktor