Hayallerini Yak Evi Isıt (Sevmek, sevdiğiniz kişinin her şeyini sevmektir)- Cezmi Ersöz/ Yaşıyoruz Sessizce- Şükrü Erbaş

Aslında sevgi üzerine çok konuşmamak gerek. Sevmek üzerine, bu denli hoyrat, bu denli gelişigüzel konuşulunca, içim çok acıyor. Çünkü sevgi ne zaman ortalıktan çekilse, ne zaman kendimize bile fazla gelmeye başlasak, sevgi üzerine umutsuz bir telaşla konuşmaya başlıyoruz. Sanki böyle anlarda sevgisizlikten ruhumuz kavruluyor. İşte o zaman, yana yakıla, sanki ruh çağırır hoyrat. Sevgi, dostluk, incelikler üzerine istesek de konuşamazdık onunla. Birkaç kez denemedik değil, denedik ama olmadı, beceremedik. Böyle anlarda ikimizi de garip, hiç tahmin etmediğimiz bir utanç, bir endişe kaplıyordu. Sanki bütün bunlar üzerine konuşursak birbirimize duyduğumuz sevgimizi incitecek, örseleyecek diye hep tedirginlik duyduk...Aşk çiçekleniyor ve etrafındaki her şeyi de çiceklendiriyordu: Aşk, dünyanın tüm çiçeklerinden daha parıltılı, daha hoş kokuluydu. Hayatımın çiçekleri döküldü. İçimde neler olduğunu hissetmiyor musunuz? Anlamıyor musunuz? Konuşmakta bile güçlük çekiyorum. Tam şu­ramda...Verin elinizi, tam şuramda bir şey, taş gibi, ağır bir şey duruyor. Derin bir acı duyuyormuşum gibi. Garip değil mi? Acı da, sevinç de insanda aynı etkiyi yapıyor. Soluğumuz kesiliyor, insanın ağlayası geliyor. Ağlasam belki rahatlarım; tıpkı büyük acılarda olduğu gibi... Sonra sen çıkıp geldin, gelip beni ruhumun zindanlarından kurtardın. Bana gerçeğin ne olduğunu öğrettin. Birbirimize duyduğumuz sevgi, kimi zamanlar yaralarımızın kabuğunu öylesine inceltir, bu dünyadan öylesine kopartır, öylesine şaşkın, çaresiz yapardı ki, böyle zamanlarda nefes almaktan bile çekinir hale gelirdik. Ben birini çok sevdim mi, adını kimseye söylemem. Bir parçasını başkasına vermek gibi gelir bana. Hayatının geri kalanını birisiyle geçirmek istediğini anladığın zaman, hayatının geri kalanının bir an önce başlamasını dilersin. "Sevmek, sevdiğiniz kişinin her şeyini sevmektir," sözü inanın, sıradan, laf olsun diye söylenmiş bir söz değildir. Her gün yan yana, baş başa oturmak kolay iş değildir.Birbirinin iyi yanlarından zevk alıp, kötü yanlarına kızmamak için büyük bir yaşama deneyi için sevgi gereklidir. Bir gün bir şeyi ister­sin, ertesi gün tutkuyla, ölesiye ona bağlanırsın. Daha ertesi gün onu istediğinden utanırsın, arzun yerine geldiği için ha­yata lanet edersin. İşte insan hayatta kendi isteğinin peşinden serbestçe giderse böyle olur. Bastığımız yeri yoklayarak yü­rümeliyiz; bazı şeylerden gözlerimizi çevirmeliyiz. Hayat budur işte. Biliyor musun benim içimde ne yakıcı, ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı. Hiç bilmediğim bir tutkunun taklidini yapabilirim belki. Ama beni ateş gibi kavuran bir tutkunun taklidini yapamam. Sana hem bedenimin, hem de ruhumun gözleriyle baktım. Çiçekleri sevdim, başka bir şeyin sevilebileceğini bilmediğim zamanlarda. Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim. Eşyaların gülümsediğini sende gördüm. Gözyaşımın sahibi... Ne zaman alnımı camlara dayasam, Kanatlarını canıma batıra batıra Sana uçuyor bütün kuşlar…