هدف و امید؛ پادکست به نام جان؛ قسمت چهاردهم: بازخوانی آرزو در عصر خفقان

در جهانی که آرزو داشتن را جرم می‌انگارند، چگونه می‌توان از «هدف و امید» سخن گفت؟ در قسمت چهاردهم پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری به کالبدشکافی دو واژه‌ای می‌پردازد که در لایه‌های فقر، تحمیل و فرهنگ تقلید، معنای اصیل خود را از دست داده‌اند. ما در کشوری زیسته‌ایم که پاسخ آرزو داشتن، غالباً مرگ و تباهی بوده است؛ اما آیا می‌توان بدون هدف غایی، از مردگی دنباله‌دار رها شد؟محورهای این گفتگو:- نقد اهداف تزریقی و آرزوهای نشخوار شده توسط جامعه و خانواده.- رابطه فقر و سرکوب آرزوها؛ چگونه دنیای مادی، افق دید ما را محدود می‌کند؟- بررسی شعارهای پوچ مانند «دین من انسانیت است» و نقد برتری‌طلبی انسانی.- هدف غایی: آزادی و برابری برای همه جانداران، فراتر از خودخواهی.شنیدن این قسمت، دعوتی است به ساختن آرزوهایی که از جان خودمان نشأت می‌گیرد، نه از القائات قدرت.نسخه کامل صوتی و متنی در وب‌سایت جهان آرمانی:https://idealistic-world.com/podcast/دسترسی به تمامی کتاب‌ها و آثار رایگان:https://idealistic-world.com/portal/در پناه آزادی.