Heiko alleent to Huus

Ganze 35 Doog oder ümgereekend fief Weeken hett dat duuert, also mehr as ’n Monot. So lang weer ick Strohwitwer. Bet güstern Obend. Mien Madam weer to Kuur in Bayern. An den Dag, bevör se losfohrt is, weer dat ganz dösig. Op de een Sied weer ick truuri, wat ick mien Seute nu fief Weeken ni sehn wurr. Op de anner Sied harr ick so’n lütt beten düssed keddelige Geföhl in Buuk, as ’n lütten Jung, den sien Öllern obends to Ball goht un de denn de ganze Bood för sick alleent hett. Overs as ick mien Madam no’n Bohnhoff bröcht harr, heff ick no Arbeid musst. Un as ick an düssen ersten Dag vun de Arbeid keem, stunn ick dor, in dat leerige Huus, blots de Katten keem‘ un wulln wat to freeten hebben. Ick heff to mi sülms seggt: „Minsch, Heiko, Du hest stormfrie. Stimmung!“ Overs so richti Stimmung wull dor ni opkom. Wat weer denn los mit mi? Fröher harr ick wohrschienli jeden Obend Lüüd to’n Fiern inlodt. Dor weer mi overs ni no. Un ick heff je ook morns twindi vör fief weller opstohn musst. In de nästen Doog heff ick denn anners mien niede Frieheit fiert: In’t Fernsehn leep blots dat, wat ick kieken wull. Dat Geföhl heff ick würkli lang ni mehr hatt. Overs Fernseh kieken ohn‘ mien Madam, dat weer dösig. Dor kann man gor ni geneeten, wat man dat eegene Wunschprogramm dörsett hett. To Eeten geev dat tomeist fertigen Krom ut‘ Gefreerschapp. För sick allent Kooken mokt nömli ni besünners veel Spoß. Ick keem mi richti langwieli vör. In den Film „Kevin allent to Huus“ is den lütten Jung mehr infulln, wat he in’t Huus anstelln kunn. Overs to’n op de Betten rümhüppen harr ick keen Lust. Dat weer ook ni lang good gohn. Tscha, un Koarten speeln mokt alleent jüst so veel Sinn as sick to ünnerholn un to’n Lachen bring‘. So drulli bün ick denn doch noch ni. Ünnern Streek heff ick rutfunnen, dat mi dat so geiht, as Loriot dat mol seggt hett: „Ein Leben ohne Mops ist möglich aber sinnlos.“ Genau so geiht mi mit mien Madam. Good, dat se weller dor is… In düssen Sinn